Drodzy Czytelnicy!

Serdecznie witam na internetowej witrynie "Forum Penitencjarnego". Mam nadzieję, że jego elektroniczna wersja zachęci Państwa do sięgnięcia po kolejne wydania naszego miesięcznika, do którego lektury w imieniu Redakcji serdecznie zapraszam.

7 kwietnia 2005 r. w Księdze Kondolencyjnej wyłożonej w Nuncjaturze Apostolskiej w Warszawie szefowie polskiego więziennictwa napisali:
"Szczerze poruszeni odejściem Ojca Świętego Jana Pawła II, dziękujemy za Jego cały, przepełniony owocami miłości do Boga i ludzi, pontyfikat.
Wdzięczni jesteśmy za nieustanny apel Ojca Świętego o nawrócenie, za cierpliwe ukazywanie perspektywy zmierzania ku prawdzie, za pochylenie się nad upadającymi. Takie pochylenie, które usposabia, aby powstać w chwale.
Czyniłeś to Ojcze Święty, w czerwcu 1991 r. w Płocku, zwracając się do więźniów. Wlewałeś nadzieję hojnie, szerokim strumieniem po wielokroć i oby Twoje słowa znalazły ucieleśnienie. Dawałeś też umocnienie i błogosławieństwo naszej pracy, która traktowana zgodnie z Twoim nauczaniem, staje się służbą człowiekowi. Ten, choćby upadał - jak ciągle przypominałeś - stworzony został na obraz i podobieństwo Boga.
W imieniu funkcjonariuszy i pracowników polskiego...

z prof. Markiem Konopczyńskim, rektorem Pedagogium - Wyższej Szkoły Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie, rozmawia Dariusz Sarzała

Od wielu lat promuje Pan ideę twórczej resocjalizacji. Dziś natomiast często można usłyszeć opinie podważające sens resocjalizacji. Spotyka się również głosy, że w polskich więzieniach nie ma resocjalizacji, lecz demoralizacja. W ten sposób tworzy się swoisty "antyklimat resocjalizacyjny". Dzieje się tak dlatego, że problemem resocjalizacji bardzo często zajmują się laicy - tak w mediach, jak i po za nimi. Oczywiście, każdy system, także system resocjalizacji instytucjonalnej, zawsze wymaga ewolucji i aktualizacji. Błędem jest mówienie o resocjalizacji jako o zaistniałym fakcie, należy ją bowiem interpretować w kategoriach długotrwałego procesu, uwarunkowanego bardzo istotnymi czynnikami natury społecznej, edukacyjnej, ekonomicznej, psychologicznej, biologicznej jak również politycznej, o czym się dość rzadko...

Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie funkcjonariusza publicznego, podejrzanego o popełnienie przestępstwa, nie jest regulowane odrębnymi przepisami. Zatem może nastąpić w każdym miejscu i o każdym czasie po powzięciu przez organy ścigania informacji o popełnieniu przestępstwa. Mundur i służba za więziennymi murami nie jest w tym przypadku parasolem ochronnym.

Egzekucja długu
Pracował w świetlicy centralnej Zakładu Karnego w Potulicach jako wychowawca do spraw k.o. Mocno skomplikowała się jego sytuacja finansowa, pobrał bowiem kredyty w bankach i miał kłopoty z ich spłacaniem. Tak się zapętlił, że szukając wyjścia z matni, "zaprzyjaźnił" się z osadzonym, skazanym za wyłudzenia. Kiedy ten wyszedł na wolność, doszło do egzekucji długu.
- Pracowałem z tym wychowawcą i nigdy nie miałem do niego pełnego zaufania, ale nie miałem też podstaw, aby negować jego uczciwość - wspomina Jarosław Nurkiewicz, zastępca dyrektora, wówczas kierownik...

Coraz więcej pracodawców pragnie, by osoba podejmująca zatrudnienie posiadała choćby minimalne doświadczenie zawodowe, udokumentowane opinią z tzw. stażu pracy. Nic więc dziwnego, że coraz częściej w wielu instytucjach pojawiają się młode osoby, które pomimo, że nie są formalnie pracownikami, wykonują wiele czynności pomocniczych wspomagając etatowych pracowników. Stażyści pojawiają się także w jednostkach penitencjarnych.
O korzyściach bycia stażystą…
z Danielem Bałutem, stażystą w Zakładzie Karnym w Tarnowie, rozmawia Jacek Matrejek.

Kończy Pan już odbywanie trzymiesięcznego stażu w Zakładzie Karnym w Tarnowie? Dlaczego wybrał pan takie nietypowe miejsce do stawiania pierwszych kroków zawodowych?W ubiegłym roku zdobyłem tytuł licencjata pedagogiki resocjalizacyjnej i sądowej na Wszechnicy Świętokrzyskiej w Kielcach, teraz kontynuuję naukę na studiach magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. W przyszłym roku, już - mam...

Nie chodzi o to, że cudze chwalicie, swego nie znacie. Cudze trzeba chwalić, ponieważ mamy nieodparte wrażenie, że Czesi w niektórych sprawach przynajmniej o pół kroku nas wyprzedzają. Odnosi się to również do probacji i mediacji, co do których w Polsce od lat jest pełna akceptacja, jednakże nie mogą one znaleźć należnego im miejsca...

Tymczasem Czesi potraktowali problematykę probacji i mediacji nieco inaczej. Doczekała się ona przede wszystkim regulacji ustawowej, która obowiązuje już od 1 stycznia 2001 r. Wejście w życie ustawy o służbie probacyjnej i mediacyjnej poprzedziło zebranie doświadczeń. Już od 1996 r. przy niektórych sądach działali pracownicy probacyjni. Chociaż służba probacyjna i mediacyjna nie funkcjonuje zbyt długo, jednak dynamicznie się rozwija korzystając z doświadczeń zagranicznych, zwłaszcza północnoamerykańskich i zachodnioeuropejskich. Położenie większego nacisku na upowszechnienie probacji i mediacji spowodowało, że do zakładów karnych i...

Waldemar S. miał 31 lat, był recydywistą, zwykłym złodziejem. Pochodził z okolic Bydgoszczy. Na jednym z oddziałów Zakładu Karnego w Fordonie zajmował się rozdzielaniem gazet do cel. Przyłapywany na różnych niedozwolonych kontaktach, został odsunięty od tej funkcji.
13 września 1990 r. oddziałowy w czasie przeszukania celi, znalazł w jego rzeczach dodatkowy nóż. Wieczorem więzień nie "wystawił" noża z kostką" (wynoszenie na noc odzieży i noży przed celę mieszkalną - przyp. autora), a dowódcy zmiany skłamał: - My nie mamy noża, bo wcześniej oddziałowy go zabrał w czasie kipiszu.
Przez cały następny dzień zachowywał się normalnie, nie dał poznać po sobie, że przygotowuje się do... zamachu terrorystycznego. Była godzina 21.10. Oddziałowy otworzył drzwi do celi 57, w której przebywał nasz "bohater", aby czterech więźniów wyniosło na korytarz "kostkę". Z celi wyszedł tylko Waldemar S. i nagle rzucił się na funkcjonariusza przystawiając nóż...

Miesięcznik "Forum Penitencjarne" ukazuje się od maja 1998 r.
Wydawca:
Centralny Zarząd Służby Więziennej
Ministerstwo Sprawiedliwości
ul. Rakowiecka 37a
02-521 Warszawa

Redakcja:
ul. Wiśniowa 50
02-520 Warszawa
tel. 0226408665 (redaktor naczelny)
0226408666 (sekretariat)
0226408668 (sekretarz redakcji)
fax: 0226408667
e-mail: redakcja@sw.gov.pl

Zespół redakcyjny:
Jadwiga Cegielska (redaktor naczelny) jcegielska@sw.gov.pl
Elzbieta Zakrzewska (sekretarz redakcji) ezakrzewska@sw.gov.pl
Agata Pilarska-Jakubczak apilarska@sw.gov.pl
Hanna Świeszczakowska
Grażyna Wągiel-Linder glinder@sw.gov.pl
Maria Sodomirska(sekretariat) msodomirska@sw.gov.pl
Piotr Kochański (fotoreporter)

Rada programowa:
Jacek Pomiankiewicz (przewodniczący), Grażyna Bednarek, Grzegrz Breintenbach
Irena Dybalska, Waldemar Kowalski, Krzysztof Kowaluk, Jacek Matrejek,
Paweł Nasiłowski, Jan Stec, Andrzej Szydłowski, Waldemar Śledzik,
Edward Wasilewski, Ireneusz Wolman, Marek Wójtowicz

Warunki prenumeraty:
Miesięcznik kolportowany w systemie prenumeraty, którą przyjmuje redakcja. Cena
prenumeraty w 2008 r. wynosi 30 zł. Odpowiednią kwotę należy wpłacać na konto
Ministerstwo Sprawiedliwości CZSW Biuro Budżetu
NR 76 1010 1010 0401 5222 3100 0000 z adnotacją "Forum Penitencjarnego" 2008 r.

Reklama w "Forum Penitencjarnym":
cała strona - 1500 zł, 1/2 strony - 1000 zł, 1/4 strony - 700 zł (+22%vat)
Na stronach czarno-białych 50% taniej.
Ogłoszenia drobne - bezpłatne.
Stałym klientom udzielamy bonifikaty. Reklamy przyjmuje redakcja. Nalezność
płatna przelewem na konto:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
66 1240 1095 1111 0000 0324 8115
Bank PKO S.A. X O/W-wa, ul. Omulewska 27

Łamanie i druk:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
ul. Działyńczyków 21 i 21a, 04-495 Warszawa
tel./fax.(022) 6734648, 6734649
e-mail: biuro@drukarniaatu.k2.pl
ostatnia aktualizacja: Tomasz Mazurkiewicz 28.03.2006 11:50