Drodzy Czytelnicy!

Serdecznie witam na internetowej witrynie "Forum Penitencjarnego". Mam nadzieję, że jego elektroniczna wersja zachęci Państwa do sięgnięcia po kolejne wydania naszego miesięcznika, do którego lektury w imieniu Redakcji serdecznie zapraszam.

Zakład Karny w Łęczycy, którego umiejscowienie w budynkach poklasztornych z XIII w. datuje się na 1799 r., decyzją dyrektora generalnego SW przestał funkcjonować. "Łęczyca" znikła więc z więziennej mapy Polski. Na jej miejsce powstaje nowoczesna jednostka penitencjarna w Garbalinie, 7 km dalej.
W połowie października odbyło się uroczyste zakończenie pierwszego etapu rozbudowy i przekazanie do użytkowania nowego pawilonu mieszkalnego o pojemności 360 miejsc dla skazanych wraz z niezbędną infrastrukturą logistyczną i ochronną. To pozwoliło przenieść osadzonych z likwidowanego zakładu w Łęczycy oraz zapewnić miejsce pracy całej załodze łęczyckiego więzienia.
W uroczystej ceremonii inicjującej funkcjonowanie jednostki w nowym kształcie uczestniczyli: płk Marek Ośka, dyrektor Biura Kwatermistrzowskiego CZSW, płk Krzysztof Kaczyński, szef OISW w Łodzi, przedstawiciele lokalnej administracji rządowej i samorządowej oraz bratnich służb mundurowych.

więcej>>>

z płk. dr. Jackiem Pomiankiewiczem, dyrektorem generalnym Służby Więziennej, rozmawia Jadwiga Cegielska

W tym roku odeszło już ze służby ponad 1200 funkcjonariuszy, w tym 90O z nabytymi uprawnieniami emerytalnymi. Wielu z nich dlatego, bo obawiali się utraty ulg i przywilejów wynikających z ustawy o Służbie Więziennej i ustawy emerytalnej. Ostatnio na przykład w naszej formacji zaczęły krążyć pogłoski, że dodatek służbowy nie będzie składnikiem wchodzącym w skład emerytury. Czy te obawy są uzasadnione?
Chciałbym uspokoić te nastroje. To nieprawda, że jakiekolwiek zmiany w ustawie pragmatycznej i tzw. ustawie emerytalnej miałyby spowodować utratę uprawnień funkcjonariuszy.
Zgodnie z ustawą z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku, a więc uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym. Dodatek służbowy...

Chociaż kaliska COSSW co rok systematycznie wypuszcza kolejne roczniki, a w ubiegłym roku promocję otrzymała rekordowa liczba funkcjonariuszy, kolejka do oficerskich szlifów nie maleje. Spośród 738 zgłoszonych osób, na kurs oficerski trafiło w tym roku 278 funkcjonariuszy.
Taki limit został ustalony, by zajęcia mogły się odbywać w sprzyjających i dla słuchaczy, i dla wykładowców warunkach. Aspiracje znacznej liczby chętnych do oficerskich gwiazdek muszą więc jeszcze poczekać. Najwyraźniej indywidualne oczekiwania różnią się od możliwości i potrzeb służby. Około 200 zgłoszonych na przeszkolenie funkcjonariuszy nie spełniało wymogów formalnych. Dobrą wiadomością dla chętnych jest to, że w przyszłym roku planuje się powiększyć kurs o kilka plutonów, bo na skutek zmian organizacyjnych zwolnią się miejsca w COSSW.
- Co roku jednostki zgłaszają wszystkich, którzy się kwalifikują do przeszkolenia. My sprawdzamy, ile osób oczekuje na przeszkolenie w poszczególnych pionach...

Historia rozegrała się w osiem miesięcy. Miał lat 22. Siedział za kradzież. Powiesił się w celi dla niebezpiecznych, pod okiem kamer.
Mirek nie miał szczęścia, urodził się z lekkim upośledzeniem umysłowym, w domu ubogim. Rodzice nie zabiegali, aby nadrobić deficyty syna, jak to robią tysiące matek i ojców, nie jeździli z nim do specjalistów. Zresztą nie było jak: matka na wózku inwalidzkim, ojciec pijak - najpierw znęcał się nad bliskimi (za co prawdopodobnie był karany), a potem wyprowadził się i nie utrzymywał żadnych kontaktów.
Mirek też zaczął pić. Kiedy miał czternaście lat miewał kilkudniowe ciągi alkoholowe. Potrzebował pieniędzy, więc kradł. W 2004 r. sąd skazał go na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu. Po roku ponownie go przyłapano na kradzieży, tym razem prokurator zażądał tymczasowego aresztowania. Kazali mu stawić się przed bramą chełmińskiego aresztu przy ul. 22 Stycznia. Poszedł bez oporu. Może potraktował to jak przygodę?

więcej>>>

Już tylko kilka jednostek penitencjarnych w Polsce może pochwalić się 170-letnią historią. Należy do nich więzienie w Sieradzu, które wybudowano z inicjatywy Fryderyka hr. Skarbka w 1836 r. i jako takie funkcjonuje do dzisiaj.
Było wówczas trzecim więzieniem w Europie, w którym izolowano przestępców w systemie celkowym. W nocy więźniowie byli odosobnieni w dwustu pojedynczych celach, w dzień pracowali przykuci do maszyn lub taczek.
Dzieląc losy Polski, sieradzkie więzienie stało się świadkiem represji narodu: tutaj więziono powstańców styczniowych 1863 r., było etapem w wywózkach
na Syberię, miejscem osadzania politycznych więźniów caratu. Przebywał tutaj m.in. Walery Sławek, jeden z przywódców PPS, późniejszy premier rządu II RP, który wsławił się brawurową ucieczką z więzienia po drabince sznurowej.
Już 11 listopada 1918 r. zakład został przejęty przez polską administracje. Stale rozbudowywał się - w okresie międzywojennym jego pojemność wzrosła do...

Przyczyną, dla której Trybunał Konstytucyjny zajął się problemem ochrony przed znieważeniem funkcjonariusza publicznego było pytanie prawne Sądu Rejonowego w Lublinie. Dotyczyło zgodności z zasadami Konstytucji RP, m.in. z prawem do swobodnego wyrażania poglądów, art. 226 par. l kodeksu karnego.
Zdaniem Sadu Rejonowego w Lublinie (który przed TK reprezentowała sędzia Anna Adamska - Galant), art. 226 par. l kk w dotychczasowym brzmieniu bardziej chroni godność funkcjonariusza publicznego (którego definicja jest bardzo szeroka) niż autorytet urzędu, choć - zgodnie z wykładnią tego przepisu - powinien on chronić przede wszystkim działanie instytucji państwowych i samorządowych.
Wystarczy bowiem, by organy ścigania uznały, że zniewagi dokonano w związku z pełnieniem obowiązków służbowych (niekoniecznie podczas), a istnieje podstawa do wszczęcia sprawy z urzędu.
W efekcie — argumentowała sędzia Adamska - na gruncie tego przepisu można pociągnąć do...

W czasach względnego pokoju, ciężko jest sobie wyobrazić, jak by wyglądało nasze życie w sytuacji zagrożenia i jaka byłaby reakcja polskich formacji militarnych i paramilitarnych. W celu odparcia ewentualnego ataku obcych sił zbrojnych czy całkiem realnego obecnie zagrożenia terrorystycznego, od 15 lat, co roku przeprowadzane są ćwiczenia obronne kraju.

Przez trzy wrześniowe dni na terenie województwa pomorskiego i zachodnio-pomorskiego wszystkie formacje militarne i paramilitarne (po raz pierwszy wspólnie) pokazały, jak jesteśmy, jako państwo, przygotowani organizacyjnie, taktycznie i strategicznie. Ćwiczenia odbywały się pod kryptonimem "Anakonda 2006".

Konflikt zbrojny
Ich scenariusz przedstawiał hipotetyczny, narastający spór o prawo do eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu w basenie Morza Bałtyckiego, w efekcie którego wybuchł konflikt zbrojny. Założeniem ćwiczeń było prowadzenie połączonej operacji obronnej. Miały być...

Ponad polowa kapelanów więziennych - z 220 niosących posługę w jednostkach penitencjarnych - przyjechała na doroczne spotkanie do Popowa. Rekolekcje prowadzone pod kierunkiem bp dr Józefa Szamockiego były połączone z wykładami na temat pracy terapeutyczno-duszpasterskiej w środowisku więziennym.
Pobyt w więzieniu oznacza sytuację graniczną, jak powiedział ks. dr Dezyderiusz Pol. Izolacja powoduje zachwianie relacji międzyludzkich, zawieszenie tworzenia się więzi społecznych, wzmaga poczucie krzywdy. Ale jednocześnie z samotności więźnia wynika większe zapotrzebowanie na religijność i Boga. Kapelan więzienny wychodzi naprzeciw tym potrzebom.
Jak wynika z badań tylko 5 proc. więźniów uważa posługę kapelana więziennego za niepotrzebną i niecelową. Większość zarówno osadzonych, jak i funkcjonariuszy, postrzega kapelana jako duszpasterza pełnego entuzjazmu, otwartego, bezinteresownego, który chętnie podejmuje się pracy w więzieniu. - Jesteśmy strażnikami sfery sacrum, dlatego...

Miesięcznik "Forum Penitencjarne" ukazuje się od maja 1998 r.
Wydawca:
Centralny Zarząd Służby Więziennej
Ministerstwo Sprawiedliwości
ul. Rakowiecka 37a
02-521 Warszawa

Redakcja:
ul. Wiśniowa 50
02-520 Warszawa
tel. 0226408665 (redaktor naczelny)
0226408666 (sekretariat)
0226408668 (sekretarz redakcji)
fax: 0226408667
e-mail: redakcja@sw.gov.pl

Zespół redakcyjny:
Jadwiga Cegielska (redaktor naczelny) jcegielska@sw.gov.pl
Elzbieta Zakrzewska (sekretarz redakcji) ezakrzewska@sw.gov.pl
Agata Pilarska-Jakubczak apilarska@sw.gov.pl
Hanna Świeszczakowska
Grażyna Wągiel-Linder glinder@sw.gov.pl
Maria Sodomirska(sekretariat) msodomirska@sw.gov.pl
Piotr Kochański (fotoreporter)

Rada programowa:
Jacek Pomiankiewicz (przewodniczący), Grażyna Bednarek, Grzegrz Breintenbach
Irena Dybalska, Waldemar Kowalski, Krzysztof Kowaluk, Jacek Matrejek,
Paweł Nasiłowski, Jan Stec, Andrzej Szydłowski, Waldemar Śledzik,
Edward Wasilewski, Ireneusz Wolman, Marek Wójtowicz

Warunki prenumeraty:
Miesięcznik kolportowany w systemie prenumeraty, którą przyjmuje redakcja. Cena
prenumeraty w 2008 r. wynosi 30 zł. Odpowiednią kwotę należy wpłacać na konto
Ministerstwo Sprawiedliwości CZSW Biuro Budżetu
NR 76 1010 1010 0401 5222 3100 0000 z adnotacją "Forum Penitencjarnego" 2008 r.

Reklama w "Forum Penitencjarnym":
cała strona - 1500 zł, 1/2 strony - 1000 zł, 1/4 strony - 700 zł (+22%vat)
Na stronach czarno-białych 50% taniej.
Ogłoszenia drobne - bezpłatne.
Stałym klientom udzielamy bonifikaty. Reklamy przyjmuje redakcja. Nalezność
płatna przelewem na konto:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
66 1240 1095 1111 0000 0324 8115
Bank PKO S.A. X O/W-wa, ul. Omulewska 27

Łamanie i druk:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
ul. Działyńczyków 21 i 21a, 04-495 Warszawa
tel./fax.(022) 6734648, 6734649
e-mail: biuro@drukarniaatu.k2.pl
ostatnia aktualizacja: Tomasz Mazurkiewicz 28.03.2006 11:50