|
|
 Drodzy Czytelnicy!
Witam na witrynie "Forum Penitencjarnego" prezentującej kolejne wydania naszego miesięcznika w wersji elektronicznej. Do Państwa dyspozycji znajdują się tu najciekawsze materiały dziennikarskie opublikowane na łamach pisma w ciągu ostatnich pięciu lat. W imieniu redakcji serdecznie zapraszam do lektury z nadzieją, że zachęci ona Państwa do sięgnięcia po następne numery "Forum Penitencjarnego".
Grażyna Wągiel-Linder
p.o. redaktor naczelna
|
|
|
|
Numer:
luty 2010,
styczeń 2010,
grudzień 2009,
listopad 2009,
październik 2009,
wrzesień 2009,
sierpień 2009,
lipiec 2009,
czerwiec 2009,
maj 2009,
kwiecień 2009,
marzec 2009,
luty 2009,
styczeń 2009,
grudzień 2008,
listopad 2008,
październik 2008,
wrzesień 2008,
sierpień 2008,
lipiec 2008,
czerwiec 2008,
maj 2008,
kwiecień 2008,
marzec 2008,
luty 2008,
styczeń 2008,
grudzień 2007,
listopad 2007,
październik 2007,
wrzesień 2007,
sierpień 2007,
lipiec 2007,
czerwiec 2007,
maj 2007,
kwiecień 2007,
marzec 2007,
luty 2007,
styczeń 2007,
grudzień 2006,
listopad 2006,
październik 2006,
wrzesień 2006,
sierpień 2006,
lipiec 2006,
czerwiec 2006,
maj 2006,
kwiecień 2006,
marzec 2006,
luty 2006,
styczeń 2006,
grudzień 2005,
październik 2005,
wrzesień 2005,
sierpień 2005,
lipiec 2005,
czerwiec 2005,
maj 2005,
kwiecień 2005,
marzec 2005,
luty 2005,
styczeń 2005,
|
|
|
W numerach Forum Penitencjarnego:
|
|
|
z płk Bolesławem Czyżowiczem, emerytowanym dyrektorem Zakładu Karnego w Przemyślu, rozmawia Jadwiga Cegielska
Pierwsze szlify w zawodzie zdobywał Pan w Bieszczadach. Z wyboru czy konieczności?
Do służby przyjąłem się w grudniu 1972 r. po wyjściu z wojska. Nie dostałem się na studia i nie wiedziałem, co ze sobą zrobić. Zaprosił mnie kolega z Łupkowa, abym zobaczył, jak pracuje się w więzieniu. Spodobało mi się. W Bieszczadach spędziłem prawie 7 lat.
Bieszczady były wówczas zupełnie wyludnione.
Tak, po niektórych miejscowościach, jak np. Osławica, Żubańsk czy Solinka leżąca niedaleko Cisnej, pozostały jedynie zdziczałe drzewa owocowe, piwnice - ziemianki, fundamenty po wypalonych budynkach, studnie i cmentarze porośnięte drzewami i trawą. W innych mieszali ludzie, którzy przetrwali tam wojnę oraz napływowa ludność z centralnej Polski.
Bieszczady doludniły powstające pod koniec lat 60. kryminały i dzięki...
|
|
|
|
|
|
z Beatą Kempą, sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, rozmawia Jadwiga Cegielska
Czy reforma więziennictwa, o której wciąż słyszymy, polega wyłącznie na budowie dodatkowych 17 tys. miejsc?
Nic bardziej mylnego, chyba że reformą nazwiemy poprawę infrastruktury więziennej. Więźniowie mają być szczelnie izolowani, a zakłady penitencjarne spełniać wymogi bezpieczeństwa. Modernizując substancję więzienną w najtańszy z możliwych sposobów, np. budując pawilony zgodnie z projektem powtarzalnym, którego właścicielem jest więziennictwo, odchodzimy od stereotypu brudnych, obskurnych więzień. Odpowiadają one wszelkim standardom, ale nie można mówić, że są komfortowe.
W ten m.in. sposób przygotowujemy się do reformy prawa karnego, które - jak potwierdzają statystyki i odczucie społeczne - jest w Polsce zbyt liberalne.
Czeka nas zaostrzenie prawa karnego za najcięższe przestępstwa. A co z tak zwaną drobnicą penitencjarną, ze...
|
|
|
|
|
|
Ciasnota w więzieniach! Wielkie problemy małych jednostek sprowadzają się głównie do kłopotów z rozmieszczeniem. Dotyczy to zarówno tymczasowo aresztowanych, jak i skazanych.
W AŚ w Sanoku warunki są szczególnie niesprzyjające. Funkcjonariusze od lat borykają się z przeludnieniem oraz ogromną fluktuacją osadzonych. Nadto samej załodze brakuje stabilizacji. Po wiosennych odejściach wielu starszych funkcjonariuszy, nowi decydenci mają tylko czasowo powierzone obowiązki. To dodatkowy stres. Trudniej zapewnić jednocześnie prawidłowy tok postępowania karnego i bezpieczeństwo w jednostce.
Ustawodawca zalecił rozmieszczenie tymczasowo aresztowanych w sposób zapobiegający wzajemnej demoralizacji i zobowiązał administrację, by uwzględniła wskazania organu, do którego dyspozycji pozostają aresztowani. Aby skrupulatnie zrealizować te cele, należy uwzględnić wiek i uprzednią karalność osadzonych. Całe szczęście, że dalsze powinności administracji, zmierzające do...
|
|
|
|
|
|
Problematyka kondycji psychofizycznej kadry więziennej to obecnie obszar zainteresowania funkcjonującej od dwóch lat Służby Medycyny Pracy, której agendami w terenie są Zespoły Medycyny Pracy oraz służby kadrowej. Trzeci podmiot to strona związkowa.
Służba Medycyny Pracy działa pod nadzorem Biura Służby Zdrowia CZSW. Powołanie jej do życia było wynikiem ustawy z 28 czerwca 1997 r Zadanie Służby polega na dbaniu, by funkcjonariusze jak najdłużej pracowali z dobrym skutkiem zachowując przyzwoitą formę psychofizyczną. Temu mają służyć wysiłki Zespołów Medycyny Pracy, w skład których, oprócz lekarza i pielęgniarki, wchodzą psycholodzy.
Psycholodzy różnie są przyjmowani w jednostkach: w jednych ludzie się zgłaszają bez problemu, w innych traktowani są jak szpiedzy To zależy od atmosfery w jednostce. Podnoszą się głosy sprzeciwu, gdy badaniami psychologicznymi obejmuje się tylko funkcjonariuszy działów ochrony a nie wszystkich. Postuluje się, by psycholodzy zwracali...
|
|
|
|
|
|
Na początku maja w Zakładzie Karnym w Zamościu 10 młodocianych, deklarujących przynależność do podkultury więziennej, solidaryzując się z jednym ze współwięźniów, zabarykadowało się w celi, uniemożliwiając do niej dostęp. Później dołączyło do nich 5 osadzonych z innych cel.
Dyrektor jednostki przebywał wówczas na urlopie wypoczynkowym a jego zastępca i kierownik działu penitencjarnego byli służbowo poza terenem zamojskiego zakładu. Dowodzenie przejął kierownik działu ochrony kpt. Dariusz Bernat. Ale skazani chcieli rozmawiać tylko z dyrektorem.
Tego dnia jeden z osadzonych, niejednokrotnie wcześniej karany Jarosław Ch., miał rozpocząć odbywanie kary w celi izolacyjnej, którą wymierzono mu za niewykonywanie poleceń oraz nieregulaminowe zachowanie wobec funkcjonariuszy. Ukarany został 2 maja, jednak zgodę sędziego penitencjarnego na wykonanie tej kary uzyskano dopiero tydzień później, tj. 9 maja.
Kiedy oddziałowy poszedł po Jarosława Ch., aby...
|
|
|
|
|
|
z płk. Stanisławem Leśniakiem, dyrektorem okręgowym SW w Rzeszowie, rozmawiają Hanna Świeszczakowska i Edward Wasilewski
Mimo wysiłków kierownictwa Służby Więziennej, mających na celu ograniczanie do minimum liczby nadgodzin, w okręgu rzeszowskim ten problem dalej daje znać o sobie. Ostatnio dwóch funkcjonariuszy z działu ochrony, którzy złożyli raporty o zwolnienie w związku z orzeczeniem trwałej niezdolności do służby, domaga się wypłaty wynagrodzeń za kilkaset nadgodzin dla każdego z nich. Po odpowiedziach odmownych na szczeblu jednostek i okręgu, sprawa trafiła do CZSW. Jak doszło do nagromadzenia tak znacznej liczby nadgodzin w tych indywidualnych przypadkach?
Zacznę od podkreślenia, że są one odosobnione w skali okręgu. W ostatnich kilku latach udało nam się ograniczyć liczbę nadgodzin do minimum i obecnie średnia na osobę wynosi ok. 60 godzin. Jest to o wiele mniej niż było, ale martwi mnie, że dwa zakłady (w Sanoku i Łupkowie) dość znacznie...
|
|
|
|
|
|
Beata Kempa, sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, zgodnie z zapowiedzią, zaczęta systematyczne wizytacje zakładów penitencjarnych. Na "pierwszy ogień" poszły jednostki okręgu krakowskiego: w Wadowicach, następnie w Nowym Sączu i Krakowie-Podgórzu. Pani minister towarzyszyli: Jacek Pomiankiewicz, dyrektor generalny SW i jego zastępca mjr Paweł Nasiłowski.
W Wadowicach
Wadowice nie miały w ostatnich latach dobrej prasy. Dwie ucieczki z jednostki zamkniętej, w tym najsłynniejsza: "niebezpiecznego" Ryszarda Niemczyka spowodowały, że zakład karny i jego funkcjonariusze lokowani byli raczej wśród "gorszych" w więziennych rankingach. Robili jednak wszystko, by tę opinię zmienić.
Chyba z tego powodu wadowickie więzienie było jednym z pierwszych, jakie wizytowała Beata Kempa, nowo mianowana wiceminister sprawiedliwości. Towarzyszyli jej: płk Jacek Pomiankiewicz, dyrektor generalny SW (dla którego była to...
|
|
|
|
|
|
Lektura artykułu Agaty Pilarskiej-Jakubczak "Będziemy tak żyć, jakby nigdy nic" (FP 6/06), wywołała refleksje dotyczące słabości scentralizowanego procesu decyzyjnego w Służbie Więziennej.
W mojej kilkunastoletniej pracy w więziennej służbie zdrowia po raz pierwszy spotkałem się z oskarżeniem wysuniętym pod adresem lekarza, doktora Piotra W. w Areszcie Śledczym w Kielcach, który miał rzekomo naruszyć nietykalność osobistą osadzonego. Powiadomiony zostałem o tym przez dyrektora okręgowego SW w Krakowie, który polecił mi pojechać na miejsce zdarzenia.
Tam spotkałem się z wezwanym tego dnia lekarzem, prosząc go o wyjaśnienia. Jakież było moje zdziwienie, gdy dr Piotr W., zapytany o ten incydent, w ogóle nie wiedział o co chodzi. Nie potrafił sobie przypomnieć zdarzenia, które miało mieć miejsce ledwie trzy dni wcześniej. Na moje pytanie, dlaczego pobił i obraził osadzonego, zareagował zdziwieniem, że w ogóle coś takiego można mu zarzucać. Z kolei...
|
|
|
|
|
|
Areszt (tym)czasowo nieokreślony
Pod koniec lipca Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie, które zabrania sądom apelacyjnym przedłużania tymczasowego aresztu. Trybunał uznał, że praktyka przedłużania tego najsurowszego środka zapobiegawczego na okres ponad dwóch lat "z powodu innych istotnych przeszkód" (art. 263 par 4 kpk) jest niezgodna z Konstytucją. Zdaniem Trybunału, to sformułowanie narusza prawo do wolności. Nieprecyzyjny przepis stwarza możliwości nadużywania go, a prokuratury i sądy mogą się nim zasłaniać wobec stawianych im zarzutów o opieszałość.
TK chce dać Sejmowi czas na ewentualną zamianę zakwestionowanego przepisu jakimś innym, wobec czego wejście w życie wyroku zostało odroczone na pół roku.
Orzeczenie Trybunału jest odpowiedzią na skargi, które wnieśli dwaj tymczasowo aresztowani - Maciej B. oraz Tomasz W. Jeden z nich przesiedział w areszcie 3 lata, a drugi 3,5 roku. Zaskarżyli artykuł 263 par 4 kpk uzasadniając, że narusza on...
|
|
|
|
|
Miesięcznik "Forum Penitencjarne" ukazuje się od maja 1998 r.
Wydawca:
Centralny Zarząd Służby Więziennej
Ministerstwo Sprawiedliwości
ul. Rakowiecka 37a
02-521 Warszawa
Redakcja:
ul. Wiśniowa 50
02-520 Warszawa
tel. 0226408665 (redaktor naczelny)
0226408666 (sekretariat)
0226408668 (sekretarz redakcji)
fax: 0226408667
e-mail: redakcja@sw.gov.pl
Zespół redakcyjny:
Jadwiga Cegielska (redaktor naczelny) jcegielska@sw.gov.pl
Hanna Swieszczakowska (sekretarz redakcji) hswieszczakowska@sw.gov.pl
Agata Pilarska-Jakubczak tel. 226408664apilarska@sw.gov.pl
Hanna Świeszczakowska hswieszczakowska@sw.gov.pl
Grażyna Wągiel-Linder tel. 226408669glinder@sw.gov.pl
Aneta Kantor tel. 226408664akantor@sw.gov.pl
Maria Sodomirska(sekretariat) msodomirska@sw.gov.pl
Piotr Kochański (fotoreporter)
Rada programowa:
Paweł Nasiłowski (przewodniczący), Grażyna Bednarek, Grzegorz Breitenbach, Artur Cyruk, Irena Dybalska, Zbigniew Głodowski, Krzysztof Keller, Waldemar Kowalski, Krzysztof Kowaluk, Jacek Matrejek, Marek Ośka, Waldemar Śledzik, Edward Wasilewski, Ireneusz Wolman, Marek Wójtowicz
Prezydium Rady Programowej:
Krzysztof Keller (przewodniczący), Zbigniew Głodowski,
Waldemar Kowalski, Jacek Matrejek, Edward Wasilewski
Warunki prenumeraty:
Miesięcznik kolportowany w systemie prenumeraty, którą przyjmuje redakcja. Cena
prenumeraty w 2010 r. wynosi 30 zł. Odpowiednią kwotę należy wpłacać na konto
Ministerstwo Sprawiedliwości CZSW Biuro Budżetu
NR 76 1010 1010 0401 5222 3100 0000 z adnotacją "Forum Penitencjarne" 2010 r.
Reklama w "Forum Penitencjarnym":
cała strona - 1500 zł, 1/2 strony - 1000 zł, 1/4 strony - 700 zł (+22%vat)
Na stronach czarno-białych 50% taniej.
Ogłoszenia drobne - bezpłatne.
Stałym klientom udzielamy bonifikaty. Reklamy przyjmuje redakcja. Nalezność
płatna przelewem na konto:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
66 1240 1095 1111 0000 0324 8115
Bank PKO S.A. X O/W-wa, ul. Omulewska 27
Łamanie i druk:
Drukarnia Offsetowa "ATU"
ul. Działyńczyków 21 i 21a, 04-495 Warszawa
tel./fax.(022) 6734648, 6734649
e-mail: biuro@drukarniaatu.k2.pl
ostatnia aktualizacja: Tomasz Mazurkiewicz 16.12.2009 11:50
|
|
|
|
