Ważne: Strona www.sw.gov.pl wykorzystuje pliki cookies.
Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych, statystycznych, świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Zawsze możesz zmienić te ustawienia. - Poznaj szczegóły.

 
Wyszukiwanie

Areszt Śledczy Gdańsk Drukuj

pokaż mapę

Areszt Śledczy w Gdańsku

ul. Kurkowa 12

80-803 Gdańsk

Tel./Fax: (58) 323-10-00 / (58) 302-51-25

E-mail: as_gdansk@sw.gov.pl

Opis
Kierownictwo
Widzenia i przyjmowanie paczek
Ważne telefony
Dla interesantów

Przeznaczenie jednostki.

Areszt Śledczy w Gdańsku jest jednostką organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia: 09 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523). Został utworzony na podstawie Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości, z dnia: 14 sierpnia 1996 r. w sprawie zniesienia rejonowych aresztów śledczych i rejonowych zakładów karnych oraz utworzenia w ich miejsce aresztów śledczych i zakładów karnych (Dz. Urz. Min. Spraw. Nr 5, poz. 27).

Nazwa - Areszt Śledczy - obowiązuje od 1996 r. Aktualnie jednostka dysponuje miejscami zakwaterowania dla 1084 osób pozbawionych wolności, w tym 79 na terenie szpitala. W dniu 06 października 2010 r. rozpoczęto wdrażanie nowych rozwiązań organizacyjnych w Areszcie Śledczym w Gdańsku. Utworzone zostały trzy odrębne oddziały penitencjarne.

Historia jednostki.

Początki więzienia sięgają roku 1851, kiedy to władze miasta wydzieliły stosownym dekretem kwadrat ulic Nowe Ogrody, Strzelecka, Kurkowa i 3 Maja pod nową zabudowę sądowo – więzienną i innych budynków użyteczności publicznej. Wcześniej, już w latach dwudziestych XIX w. funkcjonował przy ul. Nowe Ogrody niewielki sąd z 12 celami na jego potrzeby. Na bazie planów z 1855 r. w 1858 r. oddano do użytku przylegający do ul. Nowe Ogrody 29 budynek Sądu Kryminalnego. Na jego tyłach wybudowano trzy typowe obiekty więzienne. Były to: przylegający swoją podstawą do ul. Kurkowej budynek zakładu karnego (przeniesiono do niego m.in. 130 więźniów trzymanych dotąd w zakładzie karnym, w Ratuszu Staromiejskim), następnie znajdujący się między nim, a sądem budynek aresztu (z dojściem również od ul. Strzeleckiej) oraz znajdujący się po ich wschodniej stronie budynek lazaretu (szpitala więziennego obecnie już nie istniejącego). Adres Aresztu Śledczego przy ul. Kurkowej 12 posiada znaczenie symboliczne i zawiera w sobie dzisiaj szereg nieistniejących (1-5, 9-11, 13-17) bądź znacznie przebudowanych obiektów wcześniejszej zabudowy ulicy. Na podstawie planów z lat 1893 – 1896, w latach 1900 – 1903 zrealizowano główny etap przebudowy więzienia. Obszar więzienia powiększono, wybudowano największy z pawilonów więziennych – Pawilon Centralny i utworzono zgodnie z zamierzeniem kompleks więzienny na 1000 miejsc. Rozbudowę obszaru sądowo – więziennego zakończyło oddanie do użytku 29 października 1910 r. (uroczyste poświęcenie) przylegającego do więzienia Królewskiego Sądu Ziemskiego i Administracyjnego przy ul. Nowe Ogrody 30-34
Do szczególnych więźniów gdańskiego więzienia należą brygadier (późniejszy marszałek) Józef Piłsudski i pułkownik (późniejszy generał) Kazimierz Sosnkowski. Po ich aresztowaniu w Warszawie przebywali tutaj od 23 do 29 lipca 1917 r. Odnotować należy również zdarzenie związane z rewolucją. W dniu 10 listopada 1918 r. tłum rewolucjonistów doprowadził do uwolnienia z więzienia około 170 więźniów, w tym jednego z lokalnych przywódców, działacza narodowego Franciszka Pałkowskiego. 
W dniu 27 kwietnia 1925 r. więzienie przeszło pod nadzór prawny Justizverwalung Die Freie Stadt Danzig. W okresie Wolnego Miasta Gdańska nie wykonywano w więzieniu kary śmierci. Takiej kary nie przewidywał Kodeks Karny Wolnego Miasta Gdańska. Zbrodniarzy zagrożonych karą śmierci przywożono do innych więzień na terenie Rzeszy, tam sądzono, tracono,  bądź też kierowano do obozów koncentracyjnych. Od 1936 r. i w czasie wojny dyrektorem więzienia był zagorzały faszysta, zaliczany do polakożerców Ernst Bauss. To on od wiosny 1939 r. kierował przygotowaniem więzienia do wojny. Z szeregów straży więziennej usuwano Polaków, którzy nie chcieli zmienić nazwisk na niemiecko brzmiące. Kadra więzienia była też nielegalnie dozbrajana, a w głąb Rzeszy masowo kierowano transporty więźniów (w chwili wybuchu wojny miało być, jak najwięcej wolnych miejsc). Działania były skuteczne. Tylko z ok. 4500 Polaków aresztowanych w Gdańsku w pierwszych trzech dniach września 1939 r. ponad 800 trafiło na Kurkową. Doprowadzani już przy wejściu byli bici i maltretowani. Do więzienia trafili m.in. przedstawiciele polskiej inteligencji, grupa obrońców Helu i Obrońcy Poczty Polskiej w Gdańsku. Już 2 września wyruszyły (na zagładę) pierwsze transporty do Stutthofu. Kolejne transporty (na rozstrzelanie) kierowano do lasów Piaśnicy i Szpęgawska. W czasie II Wojny Światowej przez więzienie (okręgowe dla Gdańska i Prus Zachodnich) przeszło ponad 29 tysięcy osób. Ponad 500 nie przeżyło. Byli traceni przez ścięcie na gilotynie, umierali na skutek śledztw i złych warunków bytowych. Ciała zmarłych i traconych przekazywano wielokrotnie do laboratorium Rudolfa Spanera i innych pseudomedycznych ośrodków badawczych Rzeszy. Więzienie współdziałało w realizacji haniebnych wyroków sądowych kastracji i sterylizacji kobiet i mężczyzn zagrażających czystości rasy nordyckiej. Nie odniosły skutku podejmowane od lutego 1945 r. próby opróżnienia więzienia przed nadchodzącym frontem. Na tydzień przed nadejściem frontu przebywało w nim ponad 600 więźniów. Wybuchł krwawy w przebiegu bunt. Po otworzeniu bram większość z nich odzyskała wolność.
W dniu 27 marca 1945 r. więzienie zostało zajęte przez Rosjan. Od 9 kwietnia 1945 r. rozpoczął się proces przekazywania go władzy polskiej (ostatni z oddziałów oddano z końcem 1946 r.). Szereg uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych doprowadził latem 1945 r. do wybuchu epidemii tyfusu i innych chorób zakaźnych. Epidemia trwała do początków 1946 r., skutkiem był zgon ponad 1100 więźniów. W dniu 21 września 1945 r. miał miejsce zbrojny atak na więzienie. Dokonała go uzbrojona grupa dezerterów i byłych jeńców sowieckich. Celem było przejęcie przechowywanych w magazynie kosztowności zabranych od przetrzymywanych tu więźniów, głównie Niemców. Siłami straży więziennej, wojsk Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i przybyłych z odsieczą regularnych oddziałów sowieckich atak odparto. Wziętych do niewoli napastników rozstrzelano. Po nieudanym ataku powiększono obszar więzienia, a latem 1946 r. wyłączono ostatecznie z ruchu miejskiego ul. Kurkową. Zajęte tereny przekazano w grudniu 1950 r. pod zarząd Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku,  któremu podlegało więzienie. W 1955 r. całość więzienia przeszła w użytkowanie Wydziału Więziennictwa Ministerstwa Sprawiedliwości. Wcześniej, tj. w drugiej połowie 1945 r. wyodrębniono z Pawilonu Centralnego Pawilon VI (powszechnie budzącą grozę „Szóstkę”) – obiekt przeznaczony dla więźniów politycznych, który podlegał bezpośrednio, aż do 1989 r. Urzędowi Bezpieczeństwa, a z czasem Służbie Bezpieczeństwa. W latach 1945 – 1987 w więzieniu nadal wykonywano karę śmierci (w latach 1945 – 1955 poprzez rozstrzelanie i powieszenie, a w latach następnych przez powieszenie).
Po wydarzeniach grudnia 1970 r. przez wiele miesięcy więzienie na Kurkowej było miejscem izolacji biorących w nich udział demonstrantów. Natomiast w latach 80–tych stało się m.in. jednym z miejsc pobytu pozbawionych wolności członków NSZZZ „Solidarność”. W 1989 r. w więzieniu miał miejsce bunt, zakład opanowany został przez więźniów. Pierwszy moment buntu kilku osadzonych wykorzystało do ucieczki. Od 1989 r. datuje się również proces przemian w całym więziennictwie, w tym celów i zasad funkcjonowania gdańskiej jednostki penitencjarnej.
Obecnie na terenie aresztu funkcjonuje szereg specjalistycznych obiektów. Powojenne potrzeby więzienne spowodowały utworzenie szpitala więziennego. Już w 1948 r. powstał tu m.in. jeden z pierwszych oddziałów leczenia gruźlicy i chorób płuc. Zmienne potrzeby tworzyły i znosiły kolejne oddziały, do przeszłości należą takie oddziały, jak: laryngologiczny, ginekologiczno–chirurgiczny, czy też związany ze szpitalem żłobek więzienny. Aktualnie na szpital składają się: oddział leczenia gruźlicy i oddział wieloprofilowy zachowawczy. W 2002 r. uruchomiono nowoczesny pawilon dla osadzonych „niebezpiecznych”. Po wieloletniej budowie, w 1996 r. oddano do użytku budynek administracyjny aresztu i Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Gdańsku. Jest zlokalizowany pomiędzy Pawilonem Północnym, a kamienicami ul. Strzeleckiej. Na terenie aresztu działa Bałtycka Instytucja Gospodarki Budżetowej BALTICA (www.igb-baltica.pl) specjalizująca się m.in. w produkcji stolarki okiennej PCV i ALU na niemieckiej licencji firmy Rehau.
Powojenni naczelnicy (określenie dla stanowiska kierującego jednostką więzienną obowiązujące od 1996 r.) i dyrektorzy: Bolesław Romaniak (1945, stracony za powojenną działalność niepodległościową w 1946 r.), Aleksander Wojtalik (1945), Wacław Sośnicki (1945), Roman Pietruszewski (1945-1946), Jan Wójcik (1946-1949), Feliks Kiliński (1949-1950), Jerzy Groszewski (1950-1953), Czesław Matwiejczuk (1953-1954), Kazimierz Wika (1954-1955), Jan Hoc (1955-1969), Kazimierz Wika (1969-1970), Adam Zięba (1970-1981), Henryk Biegalski (1981-1984), Bogdan Kurkierewicz (1984-1985), Edmund Napiórkowski (1985-1990), Henryk Biegalski (1990-1996), Krzysztof Olkowicz (1996), Jarosław Kardaś (1996-2006), Grzegorz Sobol (2006-2010). Od marca 2010 r. funkcję dyrektora aresztu pełni płk Piotr Witkowski.

 

 

Dyrektor aresztu śledczego
płk Piotr Witkowski
Tel./Fax: (58) 323-13-03 / (58) 302-51-25
E-mail: as_gdansk@sw.gov.pl
Zastępca dyrektora aresztu śledczego
ppłk Leszek Urbanowicz
Tel./Fax: (58) 323-13-03 / (58) 302-51-25
E-mail: as_gdansk@sw.gov.pl
Zastępca dyrektora aresztu śledczego
ppłk Dariusz Urbański
Tel./Fax: (58) 323-13-03 / (58) 302-51-25
E-mail: as_gdansk@sw.gov.pl
Zastępca dyrektora aresztu śledczego
mjr Ewa Baranowska
Tel./Fax: (58) 323-13-03 / (58) 302-51-25
E-mail: as_gdansk@sw.gov.pl
Oficer prasowy
mjr Ireneusz Łepkowski
Tel./Fax: (58) 323-12-40 / (58) 302-51-25
E-mail: ireneusz.lepkowski@sw.gov.pl

Ważne telefony

Sekretariat: (58) 323-13-03
Dowódca Zmiany: (58) 323-12-00
Dział Organizacyjny: (58) 323-13-40
Dział Kadr: (58) 323-13-10
Dział Penitencjarny: (58) 323-12-40
Dział Ochrony: (58) 323-12-20
Dział Ewidencji: (58) 323-12-80
Dział Kwatermistrzowski: (58) 323-12-60
Dział Zatrudnienia Osadzonych: (58) 323-12-88
Dział Łączności i Informatyki: (58) 323-13-72
Dział Finansowy: (58) 323-13-50
Służba Zdrowia: (58) 323-11-51

Konto depozytowe

Wpłat na konto depozytowe osadzonego można dokonywać za pomocą przekazu pocztowego lub przelewu bankowego wg wzoru:

Odbiorca: [Nazwa Jednostki Służby Więziennej]
Wpłacający: [imię i nazwisko]
Wpłacający: [adres]

Tytuł przekazu pocztowego lub przelewu bankowego:
dla: [imię i nazwisko osadzonego], s. [imię ojca osadzonego]

Konto bankowe:
Narodowy Bank Polski o/o Gdańsk
Okopowa 1
Gdańsk
46 1010 1140 0068 6813 9120 0000

Dla interesantów

Dyrektor jednostki przyjmuje interesantów w następujących dniach:
Poniedziałek: 8:00-17:00
Wtorek: 8:00-15:00
Środa: 8:00-15:00
Czwartek: 8:00-15:00
Piątek: 8:00-15:00

Zasady przyjmowania paczek

    W związku z wejściem w życie w dniu 1 lipca bieżącego roku przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, zmianie ulegają zasady otrzymywania paczek żywnościowych przez osoby pozbawione wolności. Skazany od 01 lipca 2015 r. ma prawo otrzymania raz w miesiącu, a nie jak dotychczas raz na kwartał, paczki żywnościowej, w której skład wejdą artykuły żywnościowe lub wyroby tytoniowe. Nowe przepisy wykluczają możliwość nadesłania paczki żywnościowej z wolności. Z dniem 1 lipca br. paczki żywnościowe dostarczane osobom pozbawionym wolności osobiście przez nadawcę bądź za pośrednictwem placówki pocztowej lub firmy kurierskiej nie będą przyjmowane. Zamówienie na dostarczenie osadzonemu paczki z żywnością może złożyć jedynie osoba dla osadzonego najbliższa. Zamówienie na paczkę żywnościową będzie można złożyć zarówno podczas widzenia z osadzonym, jak i bezpośrednio w IGB Baltica”, w tym i drogą elektroniczną.

    Informacje dotyczące sposobu zrealizowania zamówienia na paczkę żywnościową zawarte zostały w ulotce informacyjnej: ULOTKA INFORMACYJNA

    Szczegółowe informacje w tym formularz zamówienia i lista produktów znajdują się na stronie: Kantyna w Areszcie Śledczym w Gdańsku

 

Paczki ze środkami higieny wydawane są skazanym i tymczasowo aresztowanym za pośrednictwem oddziałowego po wykonaniu kontroli ich zawartości. Środki lecznicze znajdujące się w paczce przechowywane są przez służbę zdrowia i wydawane skazanemu lub tymczasowo aresztowanemu przez personel służby zdrowia. Paczki zawierające odzież, obuwie i bieliznę wydawane są nie później, niż w ciągu tygodnia, w godzinach pracy administracji.

Potwierdzeniem uprawnienia do otrzymania paczki z odzieżą, bielizną, obuwiem, środkami higieny lub innymi przedmiotami jest talon określający rodzaj i ilość asortymentu. Na talonie określone są zasady realizacji paczki. Wewnątrz paczki powininna być umieszczona część I talonu ze spisem jej zawartości i na tej podstawie dokonuje się ustaleń zawartości paczki. Na paczce, w widocznym miejscu umieszcza się w sposób trwały część II talonu. Potwierdzeniem uprawnienia do otrzymania paczki ze środkami leczniczymi jest wydanie przez pracownika służby zdrowia talonu określającego rodzaj i ilość środków leczniczych. Talon uprawniający do otrzymania paczki jest ważny przez 60 dni od daty jego wystawienia.


 

Zasady przyjmowania sprzętu radio – telewizyjnego

  1. Sprzęt radio–telewizyjny przyjmowany jest tylko na podstawie pisemnej zgody kierującego oddziałem penitencjarnym w poniedziałki i piątki w godzinach od 8:00 do 11:30 (za wyjątkiem dni świątecznych). Nie zezwala się na przyjmowanie sprzętu, jeżeli w celi znajduje się użytkowany odbiornik lub jeden z osadzonych zakwaterowanych w celi posiada sprawny odbiornik w depozycie.

  2. Po przetransportowaniu skazanego lub tymczasowo aresztowanego z innego zakładu albo aresztu śledczego sprzęt radio–telewizyjny podlega kontroli technicznej. Na posiadanie sprzętu radio – telewizyjnego w celi wymagana jest ponownie zgoda kierującego oddziałem penitencjarnym Aresztu Śledczego w Gdańsku, niezależnie od uprzedniej zgody wydanej przez dyrektora innej jednostki penitencjarnej.

  3. Pobieranie i zdawanie sprzętu przez skazanych i tymczasowo aresztowanych odbywa się w poniedziałki i piątki (oprócz dni wolnych), w godzinach od 12:30 do 15:00. Skazany lub tymczasowo aresztowany pobranie sprzętu potwierdza podpisem w karcie depozytowej.

  4. Odbiorniki radiowe i telewizyjne przyjmowane są do aresztu tylko sprawne technicznie. Muszą posiadać oryginalne sieciowe przewody połączeniowe, a w przypadku odbiorników telewizyjnych wymagany jest przewód abonencki o długości od 1,5 do 5 m i posiadający dwa wtyki koncentryczne 75 ohm. Odbiorniki telewizyjne przyjmowane są z przekątną ekranu tylko do 19 cali oraz posiadające wbudowany wewnątrz tuner naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T (MPEG-4). Odbiorniki telewizyjne muszą posiadać gniazdo antenowe przystosowane do wtyku koncentrycznego 75 ohm.

  5. Przyjęciu podlega wyłącznie sprzęt radio–telewizyjny, w którym sprawne pokrętła i przełączniki regulacji siły głosu i ustawienia kanałów są zamontowane w odbiorniku, a głośniki są zamontowane na stałe.

  6. Nie jest przyjmowany sprzęt RTV, w którym istnieje możliwość zapisu lub odczytu danych zewnętrznych poprzez płyty lub kasety lub posiadający dodatkowe funkcje mogące mieć wpływ na bezpieczeństwo jednostki (m. in. zasilanie sprzętu za pomocą złącza USB). W przypadku posiadania przez odbiornik gniazd USB lub innych czytników pamięci flash, są one plombowane w sposób uniemożliwiający korzystanie z nich bez naruszenia plomby.

  7. Nie jest przyjmowany sprzęt RTV po dokonaniu przeróbek, powodujących zmianę ich przeznaczenia – decyduje przeznaczenie fabryczne sprzętu. Stan śrub przyjmowanego sprzętu RTV powinien umożliwiać bezproblemowe ich odkręcenie. W przypadku braku możliwości rozkręcenia sprzętu RTV zostanie on sprawdzony poprzez urządzenie skanujące RTG do kontroli bagażu.

  8. Odbiorniki telewizyjne winny być dostarczane na teren aresztu z pilotem. Po kontroli działania i dostrojeniu kanałów nadawanych w sieci jednostki, pilot pozostaje zdeponowany w depozycie radio–telewizyjnym.

  9. Plomby gwarancyjne sprzętu radio–telewizyjnego podczas kontroli ulegają naruszeniu. Osoba ubiegająca się o zgodę na posiadanie sprzętu radio–telewizyjnego wyraża na powyższe akceptację. Jej brak będzie przyczyną odmowy wydania zgody na posiadanie sprzętu. Po dokonanej kontroli sprzęt jest plombowany. W przypadku uszkodzenia plomb w sprzęcie radio–telewizyjnym przez skazanego lub tymczasowo aresztowanego traci ważność zgoda na jego posiadanie.

  10. Dysponentem sprzętu jest wyłącznie skazany lub tymczasowo aresztowany potwierdzający odbiór z depozytu. W przypadku zwolnienia z jednostki albo przetransportowania skazany lub tymczasowo aresztowany zobowiązany jest do zabrania posiadanego sprzętu ze sobą.

  11. Sprzęt uszkodzony bądź nie spełniający wymogów bezpieczeństwa zostaje przekazany do depozytu skazanego lub tymczasowo aresztowanego. Administracja aresztu nie ponosi odpowiedzialności za zniszczenia i koszty naprawy sprzętu. W sytuacji konieczności naprawy skazany lub tymczasowo aresztowany może zwrócić się z pisemną prośbą o wyrażenie zgody na przekazanie sprzętu osobie z zewnątrz (ze wskazaniem jej personaliów i adresu zamieszkania).

  12. Administracja Aresztu Śledczego w Gdańsku nie ponosi kosztów opłat abonamentowych za używane przez skazanych i tymczasowo aresztowanych odbiorniki radio–telewizyjne. Uregulowanie opłat abonamentowych jest obowiązkiem użytkownika odbiornika radio–telewizyjnego.

  13. Administracja Aresztu Śledczego w Gdańsku nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenia i zniszczenia sprzętu RTV powstałe w wyniku przeprowadzenia kontroli technicznej lub transportu oraz koszty ich naprawy.

Zasady udzielania widzeń

 

1. Widzenia dla skazanych i tymczasowo aresztowanych odbywają się w sali widzeń, w następujących terminach:

  • od niedzieli do czwartku za wyjątkiem dni wolnych;
  • ponadto w następujące dni świąteczne: 6 stycznia, 3 maja, 11 listopada, Uroczystość Bożego Ciała, 2 dzień Świąt Wielkanocy, 2 dzień Świąt Bożego Narodzenia;
  • skazanym i tymczasowo aresztowanym zakwalifikowanym jako wymagający osadzenia w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego, w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu udziela się widzeń w pomieszczeniach pawilonu „N”. 

2. Zapisy osób przybyłych na widzenia odbywają się w dniach widzeń, w godzinach od 7:00 do 12:00.

3. Widzenia rozpoczynają się od godziny 7:30 i kończą się o godzinie 15:30.

4. Skazani maja prawo korzystać z widzeń z osobami najbliższymi, a z innymi osobami – po uzyskaniu zgody kierującego oddziałem penitencjarnym. Do osób najbliższych zaliczane są:

  • małżonek;
  • wstępni: ojciec, matka, babka, dziadek, prababka, pradziadek;
  • zstępni: dzieci, wnuki, prawnuki;
  • krewni w linii bocznej: brat, siostra, wuj, stryj, ciotka, kuzyn, kuzynka;
  • powinowaci w linii prostej: teść, teściowa, ojczym, macocha, zięć, synowa, pasierb;
  • powinowaci w linii bocznej: szwagier, szwagierka;
  • osoby pozostające w stosunku przysposobienia (adoptowani);
  • osoba pozostająca we wspólnym pożyciu (konkubina, konkubent).

 5. Pierwszeństwo w uzyskaniu widzeń z osobami osadzonymi w Areszcie Śledczym w Gdańsku mają:

  • kobiety w zaawansowanej ciąży,
  • osoby dorosłe będące rodzicami lub opiekunami prawnymi z dziećmi do 3 lat,
  • niepełnosprawni ze znaczną dysfunkcją ruchu (poruszajace się na wózku lub o kulach),
  • osoby powyżej 75 roku życia.

6. Przed rozpoczęciem widzenia osoby odwiedzające zajmują miejsca wskazane przez funkcjonariusza prowadzącego widzenia. Samowolne zmiany wyznaczonego miejsca są zabronione. Naruszenie porządku oraz nie wykonywanie poleceń funkcjonariusza stanowi podstawę do przerwania widzenia lub zakończenia go przed czasem. Decyzję w tym przedmiocie podejmuje funkcjonariusz prowadzący widzenia.

7. Zabrania się przekazywania odzieży, obuwia i innych przedmiotów pomiędzy osobami odwiedzającymi a skazanymi i tymczasowo aresztowanymi, bez uprzedniej zgody kierującego oddziałem penitencjarnym.