Przeznaczenie:

    Zakład Karny w Kamińsku aktualnie jest jednostką typu zamkniętego przeznaczoną dla recydywistów penitencjarnych zgodnie z podgrupą klasyfikacją: R-1/p, R-1/z, R-1/t oraz zakładem karnym typu półotwartego zgodnie z podgrupą klasyfikacyjną: R-2/z, R-2/p, R-2/t. Ponadto w tutejszej jednostce przebywać mogą skazani z podgrupą klasyfikacyjną R-1/p, R-1/z, R-1/t, R-2/z, R-2/p, R-2/t, chorzy na cukrzycę insulinozależną.
Pojemność Zakładu Karnego w Kamińsku ustalona została na 1309 miejsc zakwaterowania.

Historia:

    Zakład Karny w Kamińsku położony jest w północnej części województwa warmińsko – mazurskiego. Zbudowany został na początku lat trzydziestych XX wieku, z przeznaczeniem na koszary wojskowe dla żołnierzy hitlerowskich. W czasie II wojny światowej mieścił się tutaj jeden z największych obozów jenieckich w Prusach Wschodnich – Stalag I A. W latach 1948 – 1950 na terenie poniemieckiego poligonu wojskowego Stablack, który po ostatecznym ustaleniu granicy polsko – radzieckiej znalazł się w Polsce powstawały ośrodki pracy więźniów. Tworzono je na bazie likwidowanych stopniowo od 1948 r. obozów pracy. Stablack to nic innego, jak dawana nazwa Kamińska – obszaru położonego pomiędzy Górowem Iławeckim, a Pruską Iławką, który miał służyć Wermachtowi. Okoliczny teren doskonale nadawał się do tego celu ze względu na małe zaludnienie oraz dużą ilość lasów. W dniu 02.11.1950 r. szef Sztabu Generalnego, a jednocześnie wiceminister Obrony Narodowej, gen. broni Władysław Korczyc rozkazem wyraził zgodę na przekazanie obiektu koszarowego „Kamieńsko” na rzecz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Ówczesny Departament Więziennictwa w ww. Ministerstwie poszukiwał obiektów wojskowych, które można było adoptować na potrzeby więziennictwa. W chwili przejmowania poligonu na powierzchni około 1200 ha znajdowało się 80 murowanych budynków różnej konstrukcji. Według szkicu sytuacyjnego sporządzonego w czasie przejmowania poligonu, na bloki więzienne adaptowano ogółem 8 budynków koszarowych, które mogły pomieścić łącznie 2432 osoby. Jeden z budynków przeznaczono na potrzeby administracji więzienia. Przez pierwszy rok funkcjonowania, do 01.10.1951 r. Ośrodek Pracy Więźniów przynależny był ewidencyjnie do bartoszyckiego więzienia, jako jednostki macierzystej. Niemal całą kadrę zaangażowano w pracę na rzecz tworzenia nowego więzienia, zwłaszcza przy konwojowaniu więźniów zatrudnionych przy jego odbudowie. W 1958 r. ogrodzenie kolczaste zastąpiono siatką drucianą. Formalny nabór kadry rozpoczęto w dniu 01.10.1951 r. Ponieważ pojemność tworzonego ośrodka przekraczała 500 więźniów, ośrodek zaliczono do pierwszej klasy. W okresie tym w ośrodku przebywali więźniowie z Barczewa, Iławy, Olsztyna i Ostródy. Przeznaczenie zakładu na przestrzeni lat ulegało zmianom. W połowie 1953 r. zdecydowano nawet, że w Kamińsku oprócz więźniów mężczyzn przebywać będą również kobiety. Pod koniec 1953 r. w więzieniu przebywało już ponad 2000 więźniów. W latach 60-tych XX w. wybudowano na ternie jednostki dużą salę kinową, która mogła pomieścić jednorazowo ponad 100 więźniów. W roku 1957 powstała Szkoła Podstawowa dla Dorosłych, a rok później Szkoła Rolniczo – Ogrodnicza. W roku 1960 powstało Przedsiębiorstwo Obróbki Metali, Siatkarnia oraz Betoniarnia. W roku 1964 powstała Zasadnicza Szkoła Zawodowa o profilu metalowym. Od 1964 r. w zakładzie zostali osadzani tylko recydywiści penitencjarni. Czasowo, pod koniec lat 80-tych funkcjonował także areszt śledczy. W roku 1981 Zakład Karny w Kamińsku nawiedził bunt skazanych co spowodowało zniszczenie znacznej części zakładu karnego. Późniejsza odbudowa pozwoliła na stworzenie dobrych warunków odbywania kary. Wygląd zakładu nabrał zupełnie innego wymiaru. Zbudowano cele z węzłem sanitarnym, w każdym pawilonie powstały łaźnie oraz duże świetlice.