Ważne: Strona www.sw.gov.pl wykorzystuje pliki cookies.
Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych, statystycznych, świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Zawsze możesz zmienić te ustawienia. - Poznaj szczegóły.

 
Wyszukiwanie

Areszt Śledczy Świdnica Drukuj

pokaż mapę

Areszt Śledczy w Świdnicy

ul. Trybunalska 16

58-100 Świdnica

Tel./Fax: (74) 854-93-00 / (74) 854-93-02

E-mail: as_swidnica@sw.gov.pl

Opis
Kierownictwo
Widzenia i przyjmowanie paczek
Ważne telefony
Dla interesantów

 Areszt Śledczy w Świdnicy jest jednostką organizacyjną Służby Więziennej działającą na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 roku o Służbie Więziennej. (Dz. U. Nr 79, poz. 523).
Przeznaczenie Aresztu Śledczego w Świdnicy zostało określone przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej Zarządzeniem nr 14/09 z dnia 19 czerwca 2009r. w sprawie określenia przeznaczenia zakładów karnych i aresztów śledczych. Obecnie Areszt Śledczy w Świdnicy pełni zatem funkcję aresztu dla tymczasowo aresztowanych z wyodrębnionym oddziałem zakładu karnego typu zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych.
Jednostka podlega Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej we Wrocławiu na mocy Zarządzenia nr 6/04/CZSW Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lutego 2004 r. w sprawie siedzib, terytorialnego zasięgu i szczegółowego zakresu działania dyrektorów okręgowych Służby Więziennej oraz struktury organizacyjnej okręgowych inspektoratów Służby Więziennej. Pojemność jednostki wynosi 303 osadzonych.

 

Dzieje świdnickiego więziennictwa sięgają średniowiecza. W tym czasie w Świdnicy, podobnie jak w innych miastach więzienie mieściło się w ratuszu. W XVIII w. istniał już osobny budynek więzienia wraz z salą rozpraw sądowych, znajdujący się na terenie dzisiejszego sądu. Na przełomie lat 70. i 80. XIX wieku stary budynek więzienia został rozebrany, a na jego miejscu przewidziano budowę gmachu Sądu Krajowego (Landesgericht). Wtedy Sąd Rejonowy znajdował się na ówczesnej ul. Burgstrasse (Mieszczańska).

Zgodnie z ustawą znoszącą całkowicie sądownictwo miejskie powołując w jego miejsce Sądy Obwodowe I instancji i Sądy Krajowe II instancji 4 marca 1878 r. ustalono, że pod zwierzchnictwo nowego Sądu Krajowego w Świdnicy miały podlegać powiaty: świdnicki, strzegomski, wałbrzyski, dzierżoniowski i niemczański. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanego sądu krajowego od strony południowej przy ówczesnej ul. Rosenstrasse (Różana) zaplanowano wzniesienie nowego budynku więzienia. Realizacja więzienia graniczącego bezpośrednio z sądem miała ułatwić transport skazanych i podejrzanych na rozprawy sądowe. Więźniowie mieli przechodzić do sądu poprzez podwórze więzienia, nie wychodząc poza mury zakładu karnego. Na Dolnym Śląsku wzorca do powiązania funkcjonalno - przestrzennego – sąd – więzienie dostarczył kompleks penitencjarno - sądowy u zbiegu ob. ul. Podwale i Krupnicza, wzniesiony w latach 1845–1852 według projektu K. F. Bussego z Berlina.

Projektantem świdnickiego więzienia był Stanisław Gorgolewski, Polak i zarazem obywatel pruski, urodzony w 1845 r. w Wielkim Księstwie Poznańskim. Architekt ten od 1877 r. pracował w pruskim Ministerstwie Robót Publicznych, a jego inwencja twórcza oraz profesjonalne przygotowanie zawodowe otworzyły mu później drzwi do awansu na stanowisko nadwornego radcy budowlanego (Hofbaurath) cesarza Wilhelma I. Oprócz więzienia w Świdnicy, zaprojektował również więzienie w Königshütte (Chorzów). Bez wątpienia jednak, najbardziej imponującym dziełem jego twórczości był gmach teatru we Lwowie.

Budowa nowego więzienia w Świdnicy rozpoczęła się w 1879 r. Projektując więzienie Gorgolewski wzorował się na sztandarowym kompleksie penitencjarnym ówczesnych Prus – więzieniu celkowym „Moabit” w Berlinie. Projekt przewidywał budowę kompleksu kilku budynków. W centrum założenia zaprojektowano, na planie litery „T”, główny budynek więzienny, natomiast dookoła niego zaplanowano realizację budynków gospodarczych. Cały zespół miał być ogrodzony murem. W dłuższym skrzydle budynku więziennego, odpowiadającemu dłuższemu ramieniu litery „T”, zastosowano system panoptyczny. Oznaczało to realizację układu 3-traktowego, w którym trakty przy dłuższych ścianach zewnętrznych zostały rozdysponowane na cele więzienne, zaś trakt centralny wypełniła pusta przestrzeń. Do poruszania się pomiędzy kondygnacjami i obsługi cel zbudowano metalowe klatki schodowe skomunikowane z biegnącymi wzdłuż cel stalowymi galeriami, które wsparto na odlewanych w żeliwie ozdobnych konsolach. System panoptyczny dawał możliwość obserwacji wnętrza całego skrzydła więzienia z ciągami cel w skrajnych traktach z jednego miejsca. Ponadto, dzięki takiej konstrukcji strażnicy więzienni mogli obserwować więźniów, sami pozostając niewidoczni.

Głównym wykonawcą robót budowlanych był Gandtner. Wstępna kalkulacja przewidywała, że kompleks więzienny będzie kosztował państwo pruskie 427 219 marek. Ostatecznie budowa pochłonęła jednak niemal 100 000 marek mniej (330 630 marek).

W 1882 r. nowe więzienie zostało oddane do użytku. Spośród 156 cel dla pojedynczych skazanych, kilka znajdowało się w podpiwniczeniu budynku głównego. Były one przeznaczone dla skazanych z najcięższymi wyrokami. W styczniu 1882 r. rozpoczęto proces obsadzania więzienia. Skazanych przebywających do tej pory w starym więzieniu przenoszono do nowego kompleksu. Stary budynek więzienia, po opróżnieniu jeszcze w 1882 r. został rozebrany. Na jego miejscu w latach 1882–1885 wybudowano nowy budynek Sądu Krajowego (Landesgericht). Wykonawcą robót budowlanych był także był Gandtner.

Utrzymane w stylistyce arkadowej, operującej pełnym łukiem, bogatą dekoracją ceramicznych kształtek, a przede wszystkim licowane cegłą elewacyjną z elementami czerwonego piaskowca obiekty więzienia i sądu stworzyły spójny stylistycznie kompleks sądowo - więzienny. Dzięki architekturze oraz rozmiarom założenie stało się bardzo silnym akcentem architektonicznym w urbanistyce Świdnicy. Styl i materiał, z którego zrealizowano zespół były charakterystyczne dla pruskiej architektury użyteczności publicznej okresu powstania. Warto przy tym podkreślić, że świdnickie więzienie było jednym z najstarszych w regionie. Na Dolnym Śląsku starsze są jedynie obiekty Aresztu Śledczego we Wrocławiu i Zakładu Karnego w Oleśnicy.

W okresie międzywojennym więzienie przeznaczone było dla 182 osadzonych, w tym 30 miejsc zarezerwowane było dla kobiet. Obiekt według właściwości egzekucyjnych przeznaczony był dla mężczyzn i kobiet, skazanych na różnej wysokości kary aresztu i więzienia z okręgów sądów krajowych w Świdnicy i Jeleniej Górze. Ówczesnym naczelnikiem więzienia był nadinspektor Rauschel.

W czasie ostatnich lat II wojny światowej część więźniów przeniesiono do obozu koncentracyjnego w Gross Rosen, a na początku 1945 r. wszystkich osadzonych ewakuowano do zakładu karnego w Kłodzku.

10 czerwca 1945 r. zdemolowany i zniszczony obiekt więzienia przejął od Rosjan pierwszy powojenny naczelnik – Roman Pietras. W tym samym dniu rozpoczął się proces ponownego obsadzania więzienia. Pierwszy okres funkcjonowania więzienia był bardzo trudny ze względu na brak podstawowych i niezbędnych materiałów. Duże problemy sprawiało choćby zapewnienie wyżywienia skazanym. Aby zlikwidować problem aprowizacji, funkcjonariusze aresztu zorganizowali w pobliskich Kraszowicach gospodarstwo rolne, w którym zatrudniano skazanych.

Po II wojnie światowej obiekt w Świdnicy zaliczano do więzień karno-śledczych. Przebywali w nim skazani, a także aresztowani tymczasowo. W 1956 r., po likwidacji kobiecego więzienia w Jaworze, w świdnickim więzieniu przez krótki czas przebywały także kobiety. 10 lat później, w 1966 r., w wyniku reformy przeprowadzonej przez Centralny Zarząd Więziennictwa świdnickie więzienie zostało przemianowane na areszt śledczy. Jednak obok tymczasowo aresztowanych, w więzieniu w dalszym ciągu karę odbywali skazani na pozbawienie wolności. Z uwagi na dobry system ochrony, do Świdnicy kierowani byli osadzeni niebezpieczni i zagrożeni wysokimi wyrokami.

Dział ochrony był jednym z najważniejszych w areszcie. W 1981 r. zabezpieczenia techniczno – ochronne nie zapobiegły jednak ucieczkom osadzonych. W maju i sierpniu tegoż roku z terenu aresztu zbiegło 4 tymczasowo aresztowanych.

Na przełomie lat 70. i 80. XX w. w Areszcie Śledczym w Świdnicy przebywało średnio około 400 osadzonych. W pewnych okresach zaludnienie jednostki wzrastało nawet do 600. Największą grupę stanowili tymczasowo aresztowani i skazani pierwszy raz, odbywający karę pozbawienia wolności. Ponadto na podstawie art. 45 ust. I, Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym w Areszcie Śledczym w Świdnicy utworzono ośrodek odosobnienia dla internowanych. Do godzin porannych 14 grudnia 1981 r. w Świdnicy zostało osadzonych 41 internowanych mężczyzn. Trzy dni później ich liczba została jeszcze podwojona. Internowani w areszcie śledczym przebywali do 10 stycznia 1982 r. W tym dniu zostali przetransportowani do Zakładu Karnego w Nysie, a świdnicki ośrodek został zlikwidowany.

. Obecnie jednostka penitencjarna przeznaczona jest dla tymczasowo aresztowanych i skazanych recydywistów.

tekst opracował ppor. Bartłomiej Perlak

 

Dyrektor aresztu śledczego
ppłk Mariusz Szymański
Tel./Fax: (74) 854-93-01
E-mail: as_swidnica@sw.gov.pl
Zastępca dyrektora aresztu śledczego
kpt. Wojciech Sączawa
Tel./Fax: (74) 854-93-00 wewn. 258
E-mail: wojciech.saczawa@sw.gov.pl
Oficer prasowy
por. Łukasz Zamerski
Tel./Fax: (74) 85-49-300 wewn. 247
E-mail: lukasz.zamerski@sw.gov.pl
Zastępca oficera prasowego
ppor. Jarosław Szumin
Tel./Fax: (74) 854-93-19
E-mail: Jaroslaw.Szumin@sw.gov.pl

Ważne telefony

Sekretariat: (74) 854-93-01
Dział Organizacyjny: (74) 854-93-12
Dział Kadr: (74) 854-93-12
Dział Penitencjarny: (74) 854-93-06
Dział Ochrony: (74) 854-93-10
Dział Ewidencji: (74) 854-93-03
Dział Kwatermistrzowski: (74) 854-93-08
Dział Finansowy: (74) 854-93-17
Służba Zdrowia: (74) 854-93-05

Konto depozytowe

Wpłat na konto depozytowe osadzonego można dokonywać za pomocą przekazu pocztowego lub przelewu bankowego wg wzoru:

Odbiorca: [Nazwa Jednostki Służby Więziennej]
Wpłacający: [imię i nazwisko]
Wpłacający: [adres]

Tytuł przekazu pocztowego lub przelewu bankowego:
dla: [imię i nazwisko osadzonego], s. [imię ojca osadzonego]

Konto bankowe:
Świdnica
56101016740053791391200000

Dla interesantów

Dyrektor jednostki przyjmuje interesantów w następujących dniach:
Poniedziałek: 9.00-15.30
Wtorek: 9.00-15.30
Środa: 9.00-15.30
Czwartek: 9.00-15.30
Piątek: 9.00-15.30

Zasady przyjmowania paczek

 

Paczki przyjmowane są codziennie, w godz. od 800 do 1200 na bramie głównej aresztu.

Zabrania się wkładania artykułów spożywczych do paczek higieniczno – odzieżowych i odwrotnie.

Paczki powinny być opakowane w sposób uniemożliwiający przypadkowe zniszczenie znajdujących się w niej produktów. Do każdej paczki żywnościowej i higieniczno odzieżowej winien być dołączony spis jej zawartości, wraz z danymi osoby podającej i odbierającej. Na paczce w miejscu widocznym musi się znajdować określenie rodzaju paczki, np. żywnościowa lub higieniczno – odzieżowa.

Osadzony może za zezwoleniem Dyrektora Aresztu otrzymywać paczki higieniczno – odzieżowe, a po pozytywnym zaopiniowaniu przez lekarza, także z lekami i witaminami.

Talon na paczkę higieniczno – odzieżową w przypadku paczek dostarczonych za pośrednictwem uprawnionego organu np. poczty, winien być umieszczony na paczce lub w środku ale wówczas z jednoczesnym określeniem jej rodzaju.

W paczkach higieniczno – odzieżowych można przekazywać obuwie, odzież, środki higieny osobistej, środki czystości, pościel oraz prasę i książki – do 10 sztuk.

Paczki dostarczane przez osoby odwiedzające podlegają kontroli w obecności tych osób, również za pomocą rentgenowskiego prześwietlacza bagażu oraz psa specjalnego, natomiast paczki dostarczane pocztą podlegają kontroli wstępnej za pośrednictwem rentgenowskiego prześwietlacza bagażu.

Paczki żywnościowe przekraczające ciężar 5 kg wraz z opakowaniem nie będą przyjmowane przez administrację aresztu. Bramowy za pośrednictwem oddziałowego powiadamia osadzonego o fakcie nie przyjęcia takiej paczki.

W paczce nie mogą być przyjmowane artykuły żywnościowe, których sprawdzenie jest niemożliwe bez naruszenia w istotny sposób ich substancji, jak też artykuły w opakowaniach nieprzeźroczystych utrudniających kontrolę ich zawartości np.: kartony, puszki, butelki, słoiki.

Paczki dostarczane do aresztu za pośrednictwem uprawnionego organu, nie spełniające wymogów określonych wyżej, zwraca się nadawcy.

Dostarczane w paczkach artykuły żywnościowe, uznane przez lekarza ambulatorium lub innego upoważnionego pracownika służby zdrowia aresztu za nie nadające się do spożycia, podlegają komisyjnemu zniszczeniu w obecności osadzonego.

.Przesyłki wartościowe w postaci sprzętu RTV dostarczane dla osadzonych za pomocą uprawnionego organu np. poczty nie będą przyjmowane przez administrację aresztu.

.Dopuszczalne jest uszkodzenie kontrolowanego artykułu w niezbędnym zakresie.

.Zabrania się dostarczania w paczkach:

  • środków łączności,

  • napojów alkoholowych,

  • narkotyków, środków psychotropowych i odurzających,

  • substancji żrących takich jak: domestos, wc – piker itp.,

  • broni gazowej i ostrej, gazów paraliżujących, paralizatorów, materiałów wybuchowych oraz noży, nożyczek, igieł, brzytew, żyletek i strzykawek, wszelkiego rodzaju atomizerów,

Nie będą przyjmowane następujące artykuły spożywcze i higieniczne;

  • wszelkiego rodzaju nabiał jak: sery białe, homogenizowane, śmietany, maślanki, kefiry, jogurty i mleko (także w proszku), smarowidła na chleb,

  • wszelkiego rodzaju napoje,

  • jajka surowe i gotowane, drożdże,

  • arbuzy,dynie

  • ziemniaki,

  • surowe, smażone, wędzone i gotowane mięso i ryby ( za wyjątkiem porcjowanych smażonych i wędzonych kurczaków ) ,

  • wszelkiego rodzaju konserwy, pasztety,

  • podroby,

  • wyroby tytoniowe oraz orzechy nie łuskane,

  • grzyby gotowane, suszone, smażone i marynowane,

  • wyroby garmażeryjne typu; sałatki, gulasz, galaretki, pierogi, naleśniki, placki, kotlety mielone, itp.,

  • artykuły sypkie typu; sól, mąka, przyprawy, ryż, makaron, kasze, kakao, cappucino, herbata rozpuszczalna, ekspresowa,

  • zupy, budynie, kisiele, chrupki, chipsy, muesli i wszelkiego rodzaju wyroby sojowe, cukru i słodziku itp.,

  • lekarstwa, witaminy, wszelkie substancje wzmacniające organizm,

  • bułki, chleb, pieczywo chrupkie,

  • wszelkiego rodzaju kremy, pasty, mleczka, dezodoranty i wody kolońskie, papier toaletowy, ręczniki, chusteczki do twarzy i nosa, kleje, wszelkiego rodzaju pisaki i mazaki,

 

Paczki wydawane są osadzonym codziennie w pomieszczeniach paczkowni, w godz. pracy administracji, po ich uprzednim skontrolowaniu w obecności osadzonego, przez funkcjonariusza, który może wykorzystać odpowiednie środki i urządzenia techniczne, a w razie potrzeby specjalnie wyszkolonego psa.

 

 

Pouczenie dla zamawiającego paczkę.  /E-PACZKA/

Każdy osadzony ma prawo do otrzymania paczki  art.113a § 3 Kodeksu karnego wykonawczego. Zgodnie z powyższym artykułem wprowadza się możliwość realizacji paczki w kantynie Aresztu Śledczego w Świdnicy, na podstawie zamówienia i potwierdzenia dokonania wpłaty na konto :

TNSZZFiPW w Świdnicy

Trybunalska 16

 94 1140 2017 0000 4102 1305 5789

tytułem: imię i nazwisko  imię ojca

            Zamówienie na dostarczenie paczki żywnościowej dla osadzonego, osoby zainteresowane mogą złożyć:

a) w punkcie sprzedaży

b) drogą pocztową wraz z potwierdzeniem wpłaty

            Zamówienie zostanie zrealizowane po potwierdzeniu uprawnienia do otrzymania paczki regulaminowej lub dodatkowej, nie później niż w terminie    5 dni roboczych od otrzymania powyższego zamówienia wraz z dowodem wpłaty.

            W przypadku braku możliwości zrealizowania zamówienia z przyczyn niezależnych od administracji jednostki wpłacone środki pieniężne zostaną zwrócone niezwłocznie na konto nadawcy (pomniejszone o koszt przelewu lub przekazu pocztowego).

            Zasady przyjmowania e-paczki wraz z wzorem dokumentów znajdują się na stronie internetowej jednostki organizacyjnej, w kantynie, na sali widzeń oraz na tablicach ogłoszeń. Druki formularza zamówienia można pobrać w kantynie.

http://www.sw.gov.pl/Data/Files/lzamerski/wzor-zamowienia.pdf

http://www.sw.gov.pl/Data/Files/lzamerski/produkty-do-e-paczki-05.08.14.xls

Zasady udzielania widzeń

 

 

  1. Widzenia odbywają się w sali widzeń. Czas trwania widzenia wynosi 60 minut.

  2. Widzenia dla tymczasowo aresztowanych odbywają się za zezwoleniem organu dysponującego w środy i w każdą ostatnią sobotę miesiąca w godz. od 8 00 do 14 00.

  3. Tymczasowo aresztowanemu przysługuje prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą należącą do kręgu osób najbliższych.

  4. Tymczasowo aresztowanemu lub ubiegającej się o widzenie osobie dla niego najbliższej, na zarządzenie o odmowie wyrażenia zgody na widzenie przysługuje zażalenie do sądu, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany. Zażalenie na zarządzenie prokuratora rozpoznaje prokurator nadrzędny.

  5. Na widzenie z tymczasowo aresztowanym zgodę może uzyskać małoletni, na wniosek przedstawiciela ustawowego.

W przypadku, gdy uprawniony do opieki podczas widzenia nad małoletnim do lat 15-tu nie uzyskał zgody na widzenie, nie chce lub nie może z niego skorzystać – małoletni pozostaje podczas widzenia z tymczasowo aresztowanym pod opieką funkcjonariusza lub pracownika aresztu wyznaczonego przez dyrektora.

  1. Widzenia dla skazanych odbywają się w niedziele i wszystkie soboty poza każdą ostatnią sobotą miesiąca w godz. od 8 00 do 14 00.

  2. Widzenia dla skazanych bez osoby dozorującej odbywają się w poniedziałki w godz. od 8 00 do 14 00.

  3. Widzenia dla skazanych w oddzielnym pomieszczeniu bez osoby dozorującej, odbywają się w poniedziałki i wtorki w godz. od 8 00 do 15 00.

  4. Osoby do lat 15 mogą korzystać z widzeń tylko pod opieką osób pełnoletnich.

  5. Osoby, które nie ukończyły 18 roku życia i chcą utrzymywać kontakt ze skazanym powinny uzyskać na to zgodę rodzica lub opiekuna prawnego. Zgodę taką rodzic lub opiekun prawny powinien osobiście przedłożyć w formie pisemnej administracji aresztu.

  6. Dokładny sposób udzielania widzeń w osobnym pomieszczeniu określa Zarządzenie Wewnętrzne Dyrektora Aresztu Śledczego w Świdnicy.

  7. Zezwala się wszystkim osadzonym odbywającym widzenia w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt na poczęstunek artykułami zakupionymi
    w sklepie – kantynie aresztu, w trakcie widzenia. Napoczęte artykuły zabiera ze sobą osoba odwiedzająca.

  8. Zakupów można dokonywać jedynie w czasie godzin pracy kantyny.

  9. Widzenia udzielane są według kolejności zgłoszeń.

  10. Poza kolejnością widzeń udziela się:

  • kobietom ciężarnym

  • osobom z dziećmi do lat siedmiu

  • osobom niepełnosprawnym fizycznie

(osoby uprawnione spełniające powyżej opisane warunki powinny zgłosić ten fakt funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na bramie głównej aresztu)

  1. Zezwala się skazanym na jednoczesne widzenie z dwiema osobami dorosłymi.

  2. W razie naruszenia przez osadzonych lub osoby odwiedzające ustalonych zasad sposobu odbywania widzeń, widzenie może być przerwane lub zakończone przed czasem.

  3.  Ponadto w 2013 r. i 2014 r.  udziela się widzeń w następujące dni roku kalendarzowego:

    • 1 listopada 2013

    • 1 maja 2014

    • 19 czerwca 2014

    • 15 sierpnia 2014

    • 11 listopada 2014

    • 26 grudnia 2014