Porządkowanie miejskiego cmentarza
W ramach porozumienia podpisanego z Burmistrzem Miasta Płońsk pięciu skazanych porządkowało płoński cmentarz. Praca polegała na porządkowaniu starych grobów, wynoszeniu śmieci, grabieniu liści. Zapalono znicze, by na koniec pomodlić się za zmarłych. W ten sposób uczczono pamięć żołnierzy polskich poległych w wojnie 1920 roku i ofiar mordu nazistowskiego na Piaskach dokonanego przed wyzwoleniem Płońska w czasie II wojny światowej.
W starej części płońskiego cmentarza znajdziemy wiele świadectw zaangażowania mieszkańców miasta w walkę o uzyskanie niepodległości w 1918 roku. Duża zbiorowa mogiła przypomina również o udziale płońszczan w wojnie polsko-bolszewickiej z 1920 roku. Znajdziemy tu również groby żołnierzy, bojowników podziemia niepodległościowego i ofiar hitlerowskiego terroru z okresu II wojny światowej.
Płoński cmentarz został założony w 1779 roku w rezultacie likwidacji cmentarza przykościelnego, w miejscu, gdzie od XV wieku do końca XVIII istniała drewniana kaplica św. Piotra. W północnej części cmentarza została wzniesiona w 1896 roku neogotycka kaplica grobowa małżonków Sabiny i Jana Grobickich, właścicieli majątku Strachowo. W sąsiedztwie kaplicy kilkanaście XIX – wiecznych nagrobków o wartości zabytkowej, w tym: grobowiec ziemiańskiej rodziny Weyherów, dzierżawców majątku w Poświętnem; nagrobek radcy kolegialnego, właściciela majątku Szeromin, Bonawentury Jana Kotarskiego (1855 r.); nagrobek lekarza powiatowego Emiliana Piotrowskiego (1883 r.) oraz grobowiec lekarza i astronoma Jana Walerego Jędrzejewicza (1887 r.).W zachodniej części starego cmentarza znajdują się zbiorowe mogiły ofiar wojny bolszewickiej 1920 r. i wojny obronnej 1939 r. oraz wspólna mogiła 78 ofiar zbrodni hitlerowskiej popełnionej w przeddzień wyzwolenia Płońska w styczniu 1945 r., i ofiar innych zbrodni hitlerowskich, dokonanych na mieszkańcach Płońska i ziemi płońskiej w latach drugiej wojny światowej.
Tekst por. Małgorzata Nowak
Zdjęcia st. kpr. Mariusz Kiełpiński









