Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Podtrzymywanie kontaktu z najbliższymi jako istotny czynnik sprzyjający oddziaływaniom resocjalizacyjnym

Osadzeni przebywający w izolacji penitencjarnej w dużej mierze mają ograniczony kontakt z najbliższymi, w tym ze swoimi dziećmi. Nierzadko wśród skazanych są osoby przejawiające trudności w wypełnianiu istotnych ról społecznych takich jak maż, syn czy sąsiad, w tym tej najważniejszej – ojca. Negatywnych konsekwencji uwięzienia jednego z członków rodziny doświadczają przede wszystkim jej członkowie, najbardziej najmłodsi. Dzieci właśnie ponoszą największe koszty izolacji rodzica – tęsknota, pustka, a także stygmatyzacja społeczna przez środowisko lokalne i szkolne.

Program resocjalizacji „Ojciec i dziecko” prowadzony jest w starogardzkiej jednostce od kilku lat. Adresowany jest do osadzonych, którzy utrzymują kontakt ze swoją rodziną lub starają się odbudować relacje ze swoimi najbliższymi oraz do skazanych oczekujących narodzin dziecka. W przypadku tych drugich udział w programie ma na celu przygotowanie do roli ojca oraz łagodzenie lęku, związanego z koniecznością podjęcia nowej roli w życiu. Oddziaływania prowadzone przez kadrę penitencjarną w dużej mierze mają wymiar edukacyjny i wychowawczo-terapeutyczny. Program prowadzą mjr Natasza Kłos - psycholog działu penitencjarnego oraz mł. chor. Ewelina Sikora – młodszy wychowawca działu penitencjarnego.

Warsztaty plastyczne

W ramach prowadzonych zajęć odbyły się warsztaty plastyczne, w trakcie których skazani samodzielnie wykonują prace plastyczne, dedykowane najbliższym. Forma ta ma na celu m.in. kształtowanie umiejętności i wskazanie nowych możliwości wspólnego spędzania czasu z dzieckiem i uświadomienie roli wspólnego tworzenia w budowaniu więzi między ojcem, a dziećmi. Efektem tegorocznych warsztatów było wykonywanie obrazów na płótnie.

Spotkanie z najbliższymi

Stałym elementem programu „Ojciec i dziecko” jest organizacja widzenia rodzinnego. Każde dziecko tego dnia spotkała miła niespodzianka - paczka świąteczna z zabawkami, słodyczami oraz wykonanym własnoręcznie przez skazanych podczas warsztatów plastycznych upominkiem. Spotkanie odbyło się w ciepłej, rodzinnej atmosferze. Nie zabrakło wzruszeń, uśmiechów i czułości. Dany czas skazani wykorzystali na rozmowy oraz wspólne kolorowanie, rysowanie, czy graniu w gry planszowe.

Uczestnicy programu mieli okazję do refleksji nad relacjami z własnymi dziećmi, pracę psychologiczno-wychowawczą ukierunkowano na wskazanie jak ważne są takie wartości jak miłość, bliskość emocjonalna, szacunek oraz wyjątkowości chwil, kiedy tata i dziecko są tylko dla siebie.

Tekst: mjr Kamila Turzyńska, st. chor. Magdalena Bogun-Talaśka

Zdjęcia: mjr Natasza Kłos