1 i 2 listopada to czas zadumy i refleksji. W tych dniach wspominamy tych, których już nie ma obok nas, naszych bliskich, przyjaciół, współpracowników. Służba Więzienna co roku, na kilka dni przed Świętem Zmarłych, włącza się w akcję porządkowania nagrobków, a o tych, którzy odeszli, pamięta nie tylko 1 listopada..

Pamiętamy o funkcjonariuszach Służby Więziennej

Wszystkich Świętych i Zaduszki to czas, kiedy możemy zatrzymać się na chwilę, zastanowić nad upływającym czasem, sensem naszego życia i być wdzięcznym za każdy dzień przeżyty z osobami, które są obok nas. Niestety wielu bliskich i przyjaciół odeszło. Służba Więzienna w tym wyjątkowym dniu zadumy szczególnie wspomina i pamięta o funkcjonariuszach, których już nie ma w naszej formacji. O tych, którzy oddani służbie, z szacunkiem i odpowiedzialnością wykonywali swoje obowiązki. Pamiętamy o tych, którzy tragicznie zginęli podczas służby ojczyźnie. Nasi koledzy i koleżanki, z którymi dzieliliśmy pokój, mijaliśmy się na korytarzu, czy witaliśmy się przy wejściu do pracy, zawsze pozostaną w naszej pamięci i w naszych sercach.

Warto w tym czasie pamiętać o niezwykłej postaci w historii Służby Więziennej, o Stanisławie Sokołowskim, urodzonym 25 lipca 1888 roku. Był on inspektorem Straży Więziennej i pierwszym naczelnikiem więzienia w Łęczycy po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, nauczycielem, żołnierzem Legionów Polskich, podporucznikiem rezerwy piechoty Wojska Polskiego oraz redaktorem dwóch czasopism: „Przegląd Więziennictwa Polskiego” i „W Służbie Penitencjarnej”. Oddany bez reszty pracy w więziennictwie. Stanisław Sokołowski umarł nagle 18 sierpnia 1938 roku, mając zaledwie 50 lat, zostawiając swoją ukochaną żonę. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach. Dziś o jego grób dbają funkcjonariusze Służby Więziennej.

Resocjalizacja i postawa patriotyczna

Służba Więzienna tradycyjnie w okresie poprzedzającym Święto Zmarłych zadbała o porządki na grobach polskich żołnierzy, poległych w walkach o ojczyznę. Do prac porządkowych jednostki penitencjarne w całej Polsce skierowały również skazanych, którzy z dużym zaangażowaniem porządkowali żołnierskie kwatery, a także zapomniane groby. Prace te, oprócz podniesienia estetyki miejsc spoczynku, mają również aspekt wychowawczy, ukierunkowany na kształtowanie postaw patriotycznych. Dzień Wszystkich Świętych to czas na zastanowienie się nad swoim istnieniem, egzystencją. Dlatego udział skazanych w tego typu akcjach jest istotny w procesie ich resocjalizacji, a w szczególności w kształtowaniu postaw prospołecznych.

Tradycja i historia

Tradycja rzymskokatolickiego święta Wszystkich Świętych sięga IV w., kiedy to papież Bonifacy IV otrzymał od cesarza starożytny pogański Panteon. Świątynię przerobiono na kościół Matki Bożej Męczenników i składano tam relikwie. Co roku 13 maja oddawano cześć męczennikom. W VIII w., papież Grzegorz III przeniósł święto na 1 listopada, a w 837 roku papież Grzegorz IV zarządził, aby ten dzień poświęcony był nie tylko męczennikom, ale wszystkim świętym kościoła katolickiego. W Polsce tradycja odwiedzania cmentarzy zaczęła się tworzyć w XII wieku.

Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

1 listopada to katolicka uroczystość poświęcona wszystkim chrześcijanom, którzy już osiągnęli zbawienie. Polacy w tym dniu odwiedzają cmentarze, składają kwiaty na grobach i zapalają znicze, które są symbolem pamięci o zmarłych.

2 listopada, w Dzień Zaduszny, wspominamy dusze wszystkich zmarłych, w szczególności te, które jeszcze nie dostały się do Nieba. Pamiętajmy o zmarłych, by o nas także kiedyś pamiętano.

 

Zespół Prasowy CZSW

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej