Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Dzięki kontaktowi z rodziną skazani są w stanie podtrzymać pozytywny obraz swojej osoby, odczuwają satysfakcję emocjonalną, utrzymują identyfikację z rodziną, nabywają lub utwierdzają się w przekonaniu, że są dla kogoś ważni. Zwykle to rodzina jest jedynym łącznikiem osadzonego ze światem zewnętrznym, a ponad to jest najważniejszym oparciem dla skazanych. Przebywanie w warunkach izolacji, przerwanie systematycznego, częstego kontaktu z rodziną negatywnie wpływa na jakość więzi i relację łączącą osadzonego z najbliższymi, co doprowadzić może do wystąpienia przeszkód w realizacji poszczególnych funkcji jakie spełnia rodzina. Traktowanie jej z perspektywy sytemu implikuje prawdopodobieństwo wystąpienia zmian w relacji oraz komunikacji między jego członkami, co może mieć negatywny wpływ na zaspokajanie tak podstawowych potrzeb jak poczucie bezpieczeństwa, miłości, przyjaźni, przynależności, a tym samym skłaniać do poszukiwania alternatywnych źródeł zaspokajania tych potrzeb np. w podkulturze więziennej. Izolacja nie jest jedynym czynnikiem, który sprzyjać może dezorganizacji systemu rodzinnego. Wpływ na jego postępujące osłabianie może mieć także niski stopnień świadomości osadzonych oraz funkcjonowanie w określonej subkulturze. Silna więź łącząca osadzonych z członkami rodziny ma niejednokrotnie zasadnicze znaczenie dla możliwości efektywnego przeprowadzenia oddziaływań penitencjarnych.

Rola ojca zaznacza się niewątpliwie także w procesie społecznego dojrzewania dziecka. Tata, ojciec – to przygoda i rola na całe życie. Wspieranie syna w tym, jak wzrasta jego męskość i towarzyszenie córce, gdy rozwija się jej kobiecość, to doświadczenia, których nie można zapomnieć ani z niczym porównać. Najważniejsza w tej roli jest miłość, wyrażająca się poprzez wspólne spędzanie czasu, obecność, uważność, zabawę, troskę, ochronę, stawianie granic i wymagań, a nawet dyscyplinowanie, gdy trzeba. A wszystko to buduje relację ojciec–syn lub ojciec–córka, jedyną w swoim rodzaju, wyjątkową.

W dniu 24 lutego 2026 roku na terenie Zakładu Karnego w Białej Podlaskiej oraz Akademii Bialskiej im. Jana Pawłą II odbyło się rodzinne spotkanie skazanych, ich partnerów życiowych i przede wszystkim ich pociech, zorganizowane z okazji Balu Karnawałowego. Wspólna zabawa nie byłaby możliwa gdyby nie pomoc studentów i opiekunów Akademii Bialskiej w przeprowadzeniu tego cudownego wydarzenia. Gry, zabawy, tańce, śpiewy, wspólne czytanie książeczek, malowanie twarzy czy zaplatanie kolorowych warkoczyków to tylko niektóre atrakcje zorganizowane dla dzieci. Był też słodki poczęstunek, tort urodzinowy, balony z helem oraz radosna muzyka. Zwieńczeniem spotkania były fantastyczne prezenty dla dzieci, które nie kryły oznak wzruszenia i radości a uśmiech ich twarzy był „zapłatą” za zaangażowanie w przygotowanie tego przedsięwzięcia.

Opracowanie : 

Tekst: por. Paweł Jędrzejuk

Zdjęcia: ppor. Marzena Gdela