CHOINKI DLA EMILKI - DZIEŃ, W KTÓRYM WSZYSCY STALI SIĘ JEDNĄ DRUŻYNĄ.

tekst alternatywny: na dużej sali stoją osoby, a obok nich choinki.

W dniu 28 listopada br. w Zakładzie Karnym w Nysie wydarzyło się coś wyjątkowego. Choć na co dzień każdy z nas pełni inna rolę, pochodzi z innej instytucji i zmaga się z innymi obowiązkami, tego dnia wszyscy spotkaliśmy się z jednym, wspólnym celem - stworzyć przepiękne choinki dla Emilki.

W sali wypełnionej zapachem świeżych gałązek panowała atmosfera, której nie da się odtworzyć słowami. Służby mundurowe, przedstawiciele władz samorządowych, zaprzyjaźnionych instytucji i funkcjonariusze Zakładu Karnego w Nysie usiedli ramię w ramię, odkładając na chwilę służbowe obowiązki. Liczyło się tylko jedno - zrobić coś dobrego, coś, co choć na moment wniesie światło w życie 16- letniej Emilki i jej bliskich.

Każda gałązka była układana z troską, aby choinka nie była tylko dekoracją, ale gestem serca. Nie brakowało rozmów, uśmiechów, ale też momentów ciszy - takiej pełnej skupienia i serdeczności. Właśnie wtedy było najbardziej widać, że te choinki powstają z potrzeby pomocy i przekonania, że razem możemy więcej.

Im dłużej trwały warsztaty, tym bardziej dało się odczuć, że wszyscy tworzymy jedną drużynę. Ludzie, którzy na co dzień mijają się w różnych przestrzeniach i rolach, dziś działali wspólnie, jakby zawsze byli jednym zespołem. Bo taka jest moc wspólnego celu - łączy ponad podziałami, obowiązkami i rutyna dnia codziennego.

Wszystkie wykonane choinki trafią na jarmarki bożonarodzeniowe, a dochód ze sprzedaży wesprze Emilkę, dla której walczyliśmy dziś wszyscy.

Na zakończenie spotkania podziękowaliśmy naszym gościom drobnym upominkiem - świeczką w kształcie choinki. Ale to nie prezenty zostały w pamięci uczestników, lecz ten niezwykły moment, w którym różni ludzie połączyli siły i pokazali, że dobro naprawdę potrafi jednoczyć.

Poniżej link do relacji z wydarzenia:

https://www.facebook.com/reel/1356013549869649

http://facebook.com/reel/1678268976865212/?s=single_unit

tekst i zdjęcia: mł. chor. Agnieszka Wilisowska-Bielak