W dniach 08.03-10.03.2022r. w Zakładzie Karnym w Siedlcach 5 skazanych brało udział w programie z zakresu profilaktyki uzależnień, którzy mają stwierdzone uzależnienie i są po przebytych oddziaływaniach terapeutycznych.

Resocjalizację można rozumieć jako proces ponownego przywracania człowieka społeczeństwu, kształtowania pożądanych cech osobowości, ponowne wielokierunkowe wychowanie.

Służba Więzienna podejmuje szereg oddziaływań penitencjarnych również z zakresu profilaktyki uzależnień. Wiele osób trafiających do zakładów karnych mają problem z uzależnieniem, co jest również jednym z powodów popełniana przez nich przestępstw.

W dniach 08.03.2022-10.03.2022r. w Zakładzie Karnym w Siedlcach 5 skazanych brało udział w programie z zakresu profilaktyki uzależnień, którzy mają stwierdzone uzależnienie i są po przebytych oddziaływaniach terapeutycznych. Autorkami programu były: st.szer. Baniak Magda oraz szer. Skaruz Joanna.

Długoletnie badania grupy osób trzeźwiejących ujawniają fakt, że odwiecznym i bardzo trudnym problemem w dziedzinie leczenia uzależnień jest nawrót. W najogólniejszym znaczeniu oznacza on powrót do problematycznego spożywania substancji. To, że wiele osób powraca do nałogu po pewnym czasie od zaprzestania zażywania substancji psychoaktywnych sprawia, że wielu psychologów i klientów uważa, że samo utrzymywanie zmiany jest trudniejsze, niż rzucenie nałogu. Dostępne dane sugerują, że należy zapobiegać nawrotom natychmiast po zakończeniu leczenia. Stąd zasadne wydaje się wzmacnianie świadomości osób uzależnionych i kształtowanie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach zagrażających powrotem do używania substancji. W początkowym okresie po leczeniu, a w sytuacji osadzonych opuszczających Zakład Karny, po opuszczeniu placówki penitencjarnej istnieje duże prawdopodobieństwo, że znajdzie się ona w sytuacjach, w których ryzyko ponownego sięgnięcia po substancję będzie wysokie.

Celem głównym zajęć było wzmacnianie motywacji osób uzależnionych, pozbawionych wolności do życia w trzeźwości oraz wykształcenie umiejętności radzenia sobie w sytuacji nawrotu, odczuwania głodu alkoholowego.

Uczestnicząc w proponowanym programie osadzeni mieli okazję, by uczyć się rozpoznawania sytuacji wysokiego ryzyka oraz dostrzegania sygnałów ostrzegających przed nawrotem picia. Proponowane oddziaływania były również okazją do odnowy zobowiązania do utrzymania osiągniętych zmian czy uświadomienia sobie na nowo zagrożeń wynikających z nadmiernego przyjmowania substancji, co w konsekwencji ma zmniejszyć ryzyko nawrotu uzależnienia w przyszłości.

Skazani chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami. Pozytywna atmosfera panująca w grupie warsztatowej, spowodowała, iż nie wstydzili się mówić o sytuacjach dla nich ciężkich, czy nawet wstydliwych. W miarę trwania programu nabierali większej śmiałości i otwartości.

 

Mimo stanu epidemii wywołanej przez Covid-19 działalność resocjalizacyjna Służby Więziennej jest nadal kontynuowana, a jej realizacja uwzględnia aktualne wymogi sanitarne i epidemiologiczne

Opracowanie i zdjęcia: st.szer. Grabowska Monika

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej